b5v9m6bbihu b2e4

Home-button
Recensies-button
Gastenboek-button
A Bit Of Devil - Zodiac
(Honest Hound Records)

Tekst: Harm Lutke

cd-cover-zodiacDe Duitse (retro?) rockband Zodiac ontstond in 2010 uit jamsessies tussen leden van de bands Rocket Chief en Long Distance Calling. De gitaristen Nick Van Delft (tevens vocals) en Stephan Gall brachten samen met drummer Janosch Rathmer en bassist/ organist Robert Kahr, ieder hun eigen invloeden mee. Na veel geëxperimenteer en oefenen stonden alle neuzen in de zelfde richting en ontstond hun eigen sound. Dit valt tegenwoordig onder retro, maar dat is het niet helemaal. Het is hun eigen interpretatie van een mix tussen hard rock en good old bluesrock uit de zeventiger jaren.

Voorzichtig werd in 2011 een EP-tje uitgebracht en dat bleek meteen een voltreffer te zijn. De goede kritieken in ‘vakbladen’, als Visions, Rock Hard en Classic Rock Magazine (waar de CD uitgroepen werd tot nieuwkomer van de maand), inspireerde de band om op de ingeslagen weg door te gaan. “A Bit Of Devil”, hun eerste volwaardige CD, zag in mei het daglicht, maar heeft inmiddels ook alles wat cd speler heet in huize Lutke van binnen gezien. Op het album ontdek je bij iedere draaibeurt, maar ook onder wisselende omstandigheden, telkens nieuwe invloeden. De beroeps collega’s van genoemde muziekbladen spraken over invloeden van Led Zeppelin, Pink Floyd, Thin Lizzy, Stevie Ray Vaughn, ZZ Top, maar ook Joe Bonamassa of beter gezegd: Black Country Communion. Daar kan ik me helemaal in vinden, maar daar zou ik ook nog Tito and Tarantulla aan willen toevoegen.
Andere invloeden kan ik zelfs wat dichter bij huis zoeken, want op “Thunder” hoor ik ook een beetje het geluid van een nog jonge Kane, uit de periode van “As long As You Want This”. Dus uit de tijd toen Kane nog een rock band was en voordat Dinand met zijn orgastische gehijg en gekreun er voor zorgde dat vele rockfans van het eerste uur massaal afhaakten.

Na “A Bit of Devil” en “Carnival” volgt de enige cover, …alhoewel!
“Blue Jeans Blues”, (ZZ Top) een slow blues, is dermate verbouwd dat je nauwelijks nog van een cover kunt spreken. Als een hardrock band blues speelt, klinkt dat sowieso altijd iets ruiger dan bedoeld is. Zo ook deze uitvoering, die zich een beetje voortsleept totdat de slot solo je uit de stoel blaast.
Als je dan toch staat, pak dan meteen de luchtgitaar erbij en laat je gaan op “Horror Vision”.

“Diamond Shoes”, is ook weer een stevige stamper, die lekker door knalt met een vette riff  à la Molly Hatchet, terwijl het epische, ruim 10 minuten durende sluitstuk “Coming Home”op een cd van Pink Floyd had kunnen staan.

“A Bit of Devil” kent eigenlijk geen zwak nummer en bevat pakkende songs en elementen als
scherpe solo’s, bluesy riffs, groovende baslijnen, stevig drumwerk en voortreffelijke vocals.
De band weet dus vele invloeden door elkaar te hussebusselen waardoor hun muziek voor een breed publiek gemaakt lijkt onder het motto: voor elk wat wils, en dat verveelt niet

Als je voor dit werk te porren bent, of je bent fan van bovengenoemde bands, mag dit album niet in je collectie ontbreken. Houd echter plaats vrij, want er zullen ongetwijfeld nog meerdere Zodiac’s volgen.