logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Live at The Bosuil – The Bluesbones

the-bluesbones-live-at-the-bosuilVoor de Belgische formatie The Bluesbones moet 2013 toch wel een fabuleus jaar zijn en worden. Ze timmeren nogal aan de weg in België en Nederland en worden dan  ook veelvuldig gevraagd voor een optreden. Succes verzekerd. Het is niet zomaar dat ze als support-act voor onder meer King King staan?

Van een van deze super liveoptredens in het Weertse MC De Bosuil heeft de band een live-registratie laten maken. Daarvan heeft men een cd en een dvd gemaakt. Beide met dezelfde nummers waardoor het voordeel ontstaat dat je een pot goede muziek voorgeschoteld krijgt en daarnaast ook nog een voortreffelijk beeld. Je oren en ogen worden hier toch wel mee verwend tot en met.

Negen ‘eigen’ werken prijken op de releases. Beginnend bij ‘The Witchdoctor’ en eindigend met: ‘Whiskey Drinking Woman’. Wat zich daar allemaal tussenin afspeelt is op de DVD goed te volgen. Goed geluid en beeld.

Het gitaarspel van Stef Paglia is lekker stevig en strak, geen ‘onnodig' snarengepluk, maar gewoon ‘just-in-time’ gelikt gitaarspel. Verdomd rap is deze gast op de snaren. Kijk maar eens naar het nummer ‘The Witchdoctor’ waarmee de band zijn visitekaartje op de tafel legt.

‘Voodoo Guitar’ is gitaar technisch gezien misschien wel het hoogtepunt van het album. Zonder enige schroom en zelfs genade bewerkt Stef Paglia zijn gitaar. Zijn solo is verbluffend strak zonder maar enige hapering legt hij een stevig fundament voor het nummer neer.
Je zou het haast niet verwachten met de balladachtige opwarming in het begin van de song.

Het kenmerkende aan de sound van The Bluesbones is ongetwijfeld het gitaarwerk van Stef Paglia, maar zeker ook de zang van de altijd luchtgitaar spelende frontman Nico de Cock. Een donkerwarme en rauwe stem die afgestemd lijkt voor zulke stevige muziek. Onderschat daarbij niet het kittige gitaarspel van Andy Aerts die zo nu en dan een duel aangaat met Stef. Goede voorbeelden zijn te zien en te horen op songs als: ‘Cruisin’ en ‘Whiskey Drinking Woman’. Verdraaid loepzuivere en intense soli neemt hij ook voor zijn rekening dat kun je ook op zijn conto toeschrijven.

Echter zonder een strak plukkende bassist als Ronald Burssens en een met goede timing en ritmegevoel drummende Dominique Christens ben je natuurlijk nergens. En zonder hen  natuurlijk ook geen lekkere sound en geen Bluesbones. Een hechte samenwerking die op elkaar is ingespeeld en waarbij het oogcontact onder elkaar al voldoende zegt. De muziek spreekt boekdelen maar debet daaraan is uiteraard ook de songs die door de bandleden zelf zijn geschreven. De nummers zijn veelal pakkend, heftig en enkele pakken je bij je strot.

Nee laat die gasten maar schuiven, die komen er wel en wat goed is komt snel zoals nu al blijkt.
De vraag zou kunnen zijn of een cd en een dvd met allebei dezelfde songs erop niet overdone is? Kort en bondig: nee… Je koopt beide, in de auto luister je de muziek en thuis kijk je, luister je en geniet je vooral van deze geweldige live-registratie.