logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Ice Machine – T-Bear & The Dukes

Tekst: Wil Wijnhoven


T-BaerAfgelopen mei stond T-Bear & The Dukes nog op het Kwadendamme bluesfestival. Daar heb ik een band gezien die een ‘fris en fruitig’ optreden neerzette. Met name Torbjörn Solberg aka T-Bear blijkt een entertainer te zien die gitaarspelend tussen het publiek door laveert. Nu ligt hier zijn recente release “Ice Machine” in mijn cd-speler of beter gezegd in mijn laptop te draaien.

In Kwadendamme vond ik het een goede opening niet meer en niet minder. Met dit album overtuigd hij me meer. Niet dat ik het een verrassend album vind maar wel een album met enkele fraaie nummers erop. Opvallend daarbij is toch wel dat de Hammond veelvuldig op de voorgrond treedt, daar is niets mis mee.
Maar in dit geval kies ik toch liever voor het gitaarspel van T-Bear zoals op de openingstrack: ‘To Be Continued’ en het daarop volgende ‘Why Don’t You Stop’. Bij dit laatste nummer is de combinatie Hammond en gitaar heel goed geregisseerd en geeft het nummer meer ‘jus’.
T-Bear heeft een fraai maar ook een ontzettend rauwe en diepe stem die zo nu en dan rakelings langs gebrul afscheert. Dat vind ik overigens geen minpunt omdat tien van de elf nummers door hem zelf op zijn lijf geschreven zijn. Uitzondering daarop is het erg sterk uitgevoerde: ‘Ain’t Gone ‘n’ Give Up On Love’ van Stevie Ray Vaughan. Eens te meer hoor je daar hoe de gitaarkwaliteiten van T-Bear liggen. En ik moet zeggen dat ik zijn gitaarspel graag hoor.

Naar mijn gevoel had het daaropvolgende nummer, de titeltrack, ergens anders geplaatst moeten worden. Je zit na het beluisteren van de cover van SRV in een flow die met de titeltrack wordt verbroken. Ik heb het gevoel dat dat ligt aan de Hammond en duidelijk ook aan de ‘smaakpappillen’ van mijn oor.
Al hoewel de stijl overwegend tegen de Chicago blues aan gaat worden enkele nummers ook gelardeerd door funky invloeden zoals je duidelijk kunt horen op ‘Why Don’t You Stop’. En als je niet beter zou weten dat hij uit Zweden komt dan zou hij zeker in Chicago thuishoren.

In ieder geval vind ik het album beduidend beter dan zijn optreden afgelopen mei op het Kwadendamme Bluesfestival. Het zou eraan kunnen liggen dat hij moest openen destijds. Met het beluisteren van dit album moet ik toch bekennen dat ik hem beter heb leren kennen maar ook waarderen.