logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

45 Live – Roomful Of Blues
(Alligator 4955)

Tekst: Wil Wijnhoven

roomful-of-bluesRoomful Of Blues een legendarische en beroemde band met praktisch evenveel releases als bandwisselingen……! Vele muzikanten zijn hier hun carrière gestart of hebben zich op de kaart gezet. Wat te denken van Ronnie Earl; Duke Robillard; Mark Dufresne; Ann Lou Barton; Doug James; Ron Levy; Sugar Ray Norcia; Al Copley en Curtis Salgado om er eens een paar te noemen.

Ter gelegenheid van hun 45-jarige bestaan heeft de band een live-album uitgebracht met als titel, hoe kan het ook anders, “45 Live”. De acht bandleden waaruit de band bestaat zet hier nog eens duidelijk de puntjes op de ‘i’. Met hun mix van swing, jump, r&b, blues en jazz dat nog eens supervet wordt aangedikt met blazers krijgen we een ‘wall of sound’ over ons heen. Veel muziek, veel geluid, veel instrumenten maar verdomd fraai om te horen. Met de indringende stem van Phil Pemberton en het kittige gitaarspel van Chris Vacon blijkt dat een gouden greep te zijn. Een greep die zij al ruim 45 jaar bezigen en ons weten te vermaken.

Op dit album doen ze dat voornamelijk met eigen werk en covers. En ik kan je vertellen daar zitten hele interessante covers tussen. Eentje die mij wel weet te pakken is ‘Easy Baby’  ooit geschreven door Samuel Maghett aka Magic Sam. Een uitvoering die Roomful Of Blues zo gaaf neerzet dat ik er kippenvel van krijg.

In mijn ogen staat er ook een misser op, tenminste naar mijn smaak hadden ze ‘Jambalaya’, hoe goed ook vertolkt, weg mogen laten. Dit nummer is al zo vaak gecoverd en hoor je praktisch iedere dag dat het gewoonweg ‘kapot’ gedraaid is. En daar kan Roomful Of Blues helaas ook niets aan veranderen. Maar dat minpuntje wordt gewoonweg weggepoetst met: ‘Dressed Up To Get Messed Up’ of het jazzy klinkende ‘Straight Jacket’.  Twee lekker swingende uptempo songs die het, in dit geval, live erg goed doen. Of het swingnummer ‘That’s Right!’ ooit geschreven door: Eddie Lambert en Chris Powell. Een song die je lekker door het album heen laveert en je van de ene stijl naar de andere voert.
Zo nu en dan komt ook de bigband Roomful Of Blues voorbij zoals in ‘I Left My Blues’. Een nummer met toch wel een vleugje blues maar je het bigband gevoel van de jaren veertig en vijftig bezorgt.

Veertien nummers op “45 Live” hadden zo bezien ook best 45 nummers mogen zijn. Gewoonweg omdat de band zoveel variatie biedt dat ik mij niet kan voorstellen dat me dit gaat vervelen. Maar het nadeel is misschien dat je een stuk of 5 zilverkleurige onderzetters moet aanschaffen. Hoewel dat zeer zeker de moeite waard zou zijn. Maar toch… laten we maar gewoon ons zelf eens verwennen met deze release en genieten van al dit moois.