logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Gone To Texas – Mike Zito & The Wheel
(RUF1189)

Tekst: Wil Wijnhoven

mike-zito Ik moet eerlijk zeggen dat ik heb moeten wennen aan dit nieuwe album van Mike Zito. Zeker na het uitbrengen van zijn vorige ‘eigen’ album en het daarop volgende album van The Royal Southern Brotherhood. Ik vond het allemaal wat matjes klinken ten opzichte van de vorige releases.

Echter na zijn live optreden tijdens het Bluesfestival in Peer, waar hij praktisch het gehele album live heeft gespeeld, ben ik helemaal omgeslagen en ben het album anders gaan beluisteren.
En kom ik tot de conclusie dat Mike Zito een geweldig goede muzikant is die ontzettend sterke songs schrijft maar ook speelt. Bijvoorbeeld de kombinatie van gitaarspel, zang (van Susan Cowsill)en saxofoon in het nummer ‘I Never Knew A Hurricane’ is verbluffend mooi. Dit nummer is overigens geschreven door Mike samen met Cyrill Neville, zijn muzikale vriend uit The Royal Southern Brotherhood.

Wat de muziek betreft gaat het op en neer van intens en ingetogen tot stevig en krachtig. Een sterk voorbeeld daarvan is het nummer ‘Don’t Think Cause You’re Pretty’ dat op ‘I Never Knew A Hurricane’ volgt.
Als je fan bent van Sonny Landreth dan zul je zeker genieten van het nummer ‘Rainbow Bridge’. Hierop is hij samen met Mike te horen en laat deze uit Canton Mississippi afkomstige blues slidegitarist/singer/songwriter horen waarom hij tot de absolute top behoort. Maar niet alleen de slide is mooi ook hier geniet ik vande duo zang tussen Mike en Susan.

De liefhebbers van Delbert McClinton zijn goed af met ‘The Road Never Ends’. Een song geschreven door Devon Allman en zeker een track die aanspreekt. De mix van Texasblues, roots, country is geslaagd en zorgt voor een van de beste songs op het album. Door de stevige gitaarpartijen en rauwe stemmen van Mike en Delbert krijgt het nummer een lekkere groove mee.
En Delbert alleen in te schakelen om een nummer mee te spelen zou eigenlijk wel heel jammer zijn. Dus ook maar gevraagd om zijn ‘composer’ kwaliteiten aan te spreken en zijn nummer ‘Take It Easy’ te gebruiken. Daar hoeft Delbert niet van wakker te liggen want Mike Zito zorgt voor een erg strakke interpretatie. Gezongen met de nodige emotionaliteit en intensiteit dat je hem gerust onder de noemer van kippenvel-nummer kunt scharen.

Afrondend kan ik zeggen dat mijn mening voorheen op een positieve manier is afgestraft en van de tafel geveegd. “Gone To Texas” is een sterk album met daarop enkele bijzonder fraaie songs gespeeld door geweldige muzikanten. De schrijverskwaliteiten van Mike Zito schat ik naar waarde in en die zijn hoog. Dat kan ik je op een briefje geven.
Nu ik de nummers ook tijdens een live concert heb gehoord ben ik totaal overstag gegaan en bombardeer ik dit album tot een van de betere albums van dit jaar.