Up Memphis Soul Stew Slideshow
 

Memphis Soul Stew 28-01-2024

Tekst: Robert Fossen en Paul Scholman
Foto’s: Paul Scholman


De naam Memphis Soul Stew is een liedje van King Curtis, en gebruikt door Robbert Fossen voor een naam voor een nieuwe band. Robbert vertelt dat toen het wat rustiger werd na een hele roerige periode met zijn zoon Floyd, die allerlei bestralingen en chemokuren moest ondergaan, kompaan Ivan Schilder belde om eens te kijken of er iets leuks op touw te zetten is om wat omhanden te hebben. Ivan wist nog wel een paar muzikanten die wellicht ook zin hadden mee te spelen en Memphis Soul Stew was geboren.

Nummers van o.a. Tony Joe White, Ray Charles, Tina Turner en BB King passeerden in rap tempo, althans in mijn beleving de revue. Robbert benadrukt een paar keer dat dit optreden een Tray Out is en dat pas over twee weken de echte première is. Hij verhaalt met passie waar de nummers die ze vanmiddag spelen vandaan komen en van wie de originelen zijn. Ze spelen eigenlijk zo’n beetje hun favoriete nummers, en nummers die de afgelopen rot periode tot de verbeelding spraken. Soms liepen de emoties behoorlijk op, en dat mag ook na zo’n roerige periode.
Na afloop was er een uitstekende samengesteld hapje gebrouwen door Robbert zijn vriendin. De volgende keer mag ze weer de keuken in. Ik weet niet welke vinger Thomas Thoussaint in de pp heeft gehad, maar hij mag de volgende keer wederom komen opscheppen.

Hieronder de tekst, zoals deze ongeveer op de website van Memphis Soul Stew te vinden is. Scheelt mij een hoop huiswerk. Ik zeg erbij dat deze bent veel onder de motorkap verbergt. Zelden een drummer bezig gezien als Jan Vendel die zo ingetogen, bijna behoudend speelt als hij. Hij zoekt vaak oogcontact met Dave Houtenbos en je kan zien dat ze vaak samen gespeeld hebben. Ondanks de covers is dit een uitstekende band die zijn eigen invulling geeft aan de nummers die ze voorschotelen. Robbert Fossen heeft een warme stem die niet gauw verveelt, ondersteund door alle bandleden. Wie weet nog een keer naar Memphis voor een extraordinaire toegift? Wie zal het zeggen in de toekomst?
De bandleden zijn Robbert Fossen, Vocals, Guitar and Harmonica; Ivan Schilder, Hammond, Rhodes, Vocals; Robbert Smit, Guitars & Vocals; Dave Houtenbos, Bass & Vocals; Jan Vendel, Drums & Vocals. Op zich is het al bijzonder dat alle bandleden hun steentje bijdragen op vocaal gebied.
Robbert werd geboren in Haarlem en groeide op in Heemstede. Sinds drie jaar woont hij in Stroet (NH). Net als veel kinderen begon hij zijn muzikale carrière op een blokfluit. Dat deed hij niet onverdienstelijk. Tot zijn twaalfde speelde hij op hoog niveau en stond zelfs in het Haarlems Concertgebouw. Gaandeweg ontstond zijn liefde voor Elvis en rock ’n roll. Tijdens het luisteren naar Elvis viel hem iets op. Blues. “Dat was waarschijnlijk de Muddy Waters Blues Band”, verklaart Fossen. “Ik ben de blues stijl gaan onderzoeken. Ik hield ook van country, Johnny Cash, Don Williams.

Fossen stond met Peter Struijk als enige Nederlanders in de finale van de International Blues Challenge Memphis in 2013. In 2017 stond hij weer in Memphis, maar nu in de halve finale.
Op zijn zestiende ging Robbert naar de Haarlemse Jazz Club om naar jamsessies te kijken. Toen hij de moed had een keer op het podium twee nummers te zingen kreeg hij na afloop positieve kritiek. “Een vrouw kwam op mij af. “Jongen, je hebt echt een mooie stem, maar dat roze overhemd moet je niet meer aandoen”. Dat vergeet ik nooit meer”, lacht Fossen. Later richtte hij de Haarlemse Blues Club op.
“We nemen met de Memphis Soul Stew de toeschouwer mee in het verhaal. Door middel van plaatjes, zang en beeld, wordt het verhaal verteld. De Memphis Soul Stew is een stoofpotje van alle stijlen die daar zijn ontstaan en die mij gevormd hebben. Soul, Blues, Rock 'n Roll, Rhythm & Blues en Country.” ‘The Holmes Brothers’ (overigens uit New York) hebben voor Fossen daarom de echte Memphis Soul Stew sound. Het nummer ‘Baby what you want me to do’, dat op de setlijst staat, is een nummer waarin volgens Fossen alle ingrediënten aanwezig zijn. Zeker met die meerstemmige zang.”

Na blokfluit pakte ik de gitaar op. Geen les genomen helaas. Dat vormt nog steeds een flinke beperking. Als je heel lang heel beperkt bent, word je heel goed in je beperking. “Wat ik kan, kan ik goed.” Dat dat een understatement is kan wel gezegd worden. Vanaf de begintijd rond 1987 stond hij regelmatig op het podium en werd hij vaak gevraagd als zanger met zijn mondharmonica in te vallen bij bandjes. In 1993 vormde hij zijn eerste band, ‘A Crossroads Deal’. Die heeft twintig jaar bestaan. De blues en de soul bleef en blijft trekken. “Oude muziek met een zwarte oorsprong is de soul in de muziek die mij pakt, ook in timing; en zeker wanneer er meerstemmige zang is. De muziek spreekt mij aan, maar ook het verhaal erachter. Daar word ik vaak door geraakt.” Met zijn lage, warme stem voegt Fossen bezieling toe aan de tekst. Hij zingt niet alleen, maar vertelt een verhaal, dat aankomt bij de luisteraar. De Memphis Soul Stew is een langgekoesterde wens. “Ik houd al jaren een lijst bij van nummers die echt bij mij binnenkomen, waar ik een verhaal bij heb. Juist nummers uit de tijd van de jaren zeventig, die hang naar vrijheid, dat spreekt mij aan.

Ook als je dan later in Amerika bent en als in een film door datzelfde gebied rijdt. Dat is voor mij zo’n speciaal gevoel geweest. “We nemen met de Memphis Soul Stew de toeschouwer mee in het verhaal. Door middel van plaatjes, zang en beeld, wordt het verhaal verteld. De Memphis Soul Stew is een stoofpotje van alle stijlen die daar zijn ontstaan en die mij gevormd hebben. Soul, Blues, Rock 'n Roll, Rhythm & Blues en Country.” ‘The Holmes Brothers’ (overigens uit New York) hebben voor Fossen daarom de echte Memphis Soul Stew sound. Het nummer ‘Baby what you want me to do’, dat op de setlijst staat, is een nummer waarin volgens Fossen alle ingrediënten aanwezig zijn. Zeker met die meerstemmige zang.”

Ivan Schilder (47) Piano, Hammond, Rhodes, vocals, is geboren en getogen in ’t Zand (NH). Muziek en optreden was al vanaf jong zijn passie. Om zijn muzikaliteit te toetsen werd hem op zijn zesde door zijn ouders een blokfluit aangeboden, maar zijn vader kocht twee jaar later een keyboard en de liefde van Ivan voor pianospelen was geboren. Hij begon op 10-jarige leeftijd met pianoles. Eerst meer klassiek gericht bij Janine Willenborg en later meer pop gericht bij Iep van Bruggen. Vanaf zijn 16e jaar speelde hij is diverse bandjes. Van coverbandjes, feest-, blues-, tot rockbands. “Het liefst speel ik Blues, Rock & Roll en Boogie Woogie. Het is een veelal vrije manier van spelen met veel improvisatie. Momenteel maak ik deel uit van de Robbert Fossen Band, The Muddy Waters Tribute band, Born 2 Boogie, Remelink, De Wouter Kiers Blue(S) Band, Bar-B-Q en de Dizzy Man’s Band 2.0. In het redelijk recente verleden maakte ik deel uit een zeer bijzondere samenstelling: de Hondsbossche Rhytmh & Blues Defenders. Dit was een band met 3 generaties muzikanten. waar ook Memphis Soul Stew drummer Jan Vendel deel van uit maakte. Maar ook ‘Remelink!’ mag zeker niet ontbreken in deze beknopte muzikale biografie; een band met de blues als basis, waarbij uitstapjes gemaakt worden naar Soul, Jazz en Rhythm & Blues. Met Jan Vendel op drums, net als, ook lid van de Memphis Soul Stew, Dave Houtenbos op bas. De piano, Rhodes en Hammond en de meeste leadzang neemt Schilder in die band voor zijn rekening. In de Memphis Soul Stew heeft Schilder een leidende rol in de backing vocals. Zijn rol bij de Memphis Soul Stew omschrijft Schilder als volgt: “Ik probeer op mijn beperkte manier een beetje invulling te geven aan de liedjes. Zelf vind ik dat liedjes een bepaalde blues of soul feel moeten hebben wil ik er sowieso wat mee kunnen. Misschien is ‘Lord Protect My Child’ wel het liedje wat me het meeste doet. Dat heb ik ooit samen met mijn (overleden) zus Laura en onze gitarist Robbert Smit gespeeld. Prachtig dat het op onze setlijst staat, maar emotioneel ook wel lastig.

Robbert Smit, Guitars, vocals, geboren en getogen in ’t Zand (NH) is met zijn 35 jaar de jongste van de band. Op zijn vierde jaar begon hij zich al te interesseren voor muziek. Dat kwam voornamelijk doordat de muziek die zijn vader op zondagochtend opzette in de woonkamer. “Voornamelijk Neil Young en de Rolling Stones en er klonk veel blues in huis”, aldus Smit. Smit ging gitaar spelen en op zijn negende volgde hij lessen van Wim Kueter bij muziekschool Da Capo in Schagen. Dat deed hij 10 jaar lang. Zijn eerste bandje heette ‘Empire State Express’ en was een schoolbandje. Ook dat was blues georiënteerd. Een jaar later maakte hij al kennis met, mede Memphis Soul Stew bandleden, Ivan Schilder en Jan Vendel. De band ‘Hondsbossche Rhytm & Blues Defenders’ werd ‘Remelink’, waar Smit nog steeds deel van uit maakt. Na tien jaar lessen volgde vier jaar conservatorium in Alkmaar waar Smit de richting gitaar pop sessie volgde. Door al van jongs af aan geconfronteerd te zijn met blues is dat wel de rode draad door de muzikale carrière van Smit tot nu toe. “Die stijl was mijn basis inderdaad”, vertelt Smit. “Ik houd van het improviserende aspect van de muziek. Het rauwe randje, daar waar het gaat schuren. Dat kan je ook in andere stijlen toepassen. Dat randje maakt dat het voor mij meer doet.” Datzelfde gevoel heeft Smit bij de Memphis Soul Stew. De vaste liedjes van de lijst benadert hij op een geheel vrije stijl. “Daardoor is de dynamiek ook ieder keer anders en daar houd ik van.” Smit houdt van de theaterkant van dit nieuwe project. Het krijgt volgens hem op die manier een andere dynamiek en de band bereikt een mooie toevoeging van de manier van spelen. In de Memphis Soul Stew ziet hij zijn gitaar als een instrument dat een liedje draagt. “Blues is sterk gericht op de gitaar. Wat ik heel erg geweldig vind is als ik in een nummer een functioneel slagje speel, dat kan heel klein zijn, en dat dat het nummer versterkt. Dat is een te gek aspect.” Een favoriet van mij is ‘I Feel Like Breaking Up Somebody’s Home’ in de versie van Ann Peebles. Het is een losse benadering. Het is ook lastig om goed te plaatsen, maar als je ‘m raakt gaat het nummer lopen en dat is een mooie uitdaging.

Dave Houtenbos (45)  Bass, vocals, woont al zijn hele leven in Bergen. In zijn jonge jaren speelde hij keyboard en orgel. Toen hij een jaar of 14 was stapte hij over op gitaarles. Hij volgde de lessen op een gitaarschool in zijn buurt en besloot helemaal te stoppen met het spelen op de toetsen. Pas rond zijn twintigste stapte hij over op de basgitaar. Dit was uit nood geboren vertelt hij. “Ik was fan van het rockbandje ‘Perfect Punz’”, vertelt hij. “Ze speelden eigen werk, vooral Grunge muziek à la Pearl Jam, echte rocknummers. Hun bassist ging voor een jaar weg en ik kreeg de mogelijkheid om in te vallen. Het was een vriendenbandje en we speelden ook eigen liedjes. Later ben ik de bas gaan waarderen en heb ik lessen genomen.” Houtenbos leerde tijdens de lessen de theorie achter de bas en begon veel naar jamsessies te gaan. Tijdens de jamsessies speelde hij veel bij Jimmy Karakusevic waar hij destijds veel van heeft geleerd. Ook leerde hij er spelen in verschillende stijlen. “Je moest je aanpassen aan wat er tijdens zo’n jamsessie werd gespeeld. Dat kon rock, jazz, blues, maar ook latin zijn bijvoorbeeld. Na ‘Perfect Punz’ was de eerste band waar Houtenbos zijn basgitaar liet klinken ‘Groove 2 Move’ , een grote soul formatie. “Ik vond mezelf al te oud om nog naar bijvoorbeeld het conservatorium te gaan, maar ik heb alles geleerd door te spelen. Zes of zeven jaar geleden werd ik gebeld door Robbert Smit (gitarist bij Memphis Soul Stew) met de vraag of ik Willem Schoone wilde opvolgen bij de Hondsbossche Rhytm & Blues Defenders. Nu is dat Remelink. Op die manier heb ik de jongens leren kennen die nu ook bij de Memphis Soul Stew zitten.” Houtenbos omschrijft de Blues als ‘authentiek’. Blues heeft volgens de bassist een eenvoudig akkoordenschema. “Maar je moet het goed neerzetten, de intentie van het nummer behouden. Dan gaat het zeker niet vervelen. “Ik geniet van de speelvrijheid en probeer er samen met de drums een eigen draai aan te geven en zo bij te dragen aan de essentie van het liedje.” Het fijne aan de Memphis Soul Stew is dat ik niet het gevoel heb dat we aan het repeteren zijn, maar aan het musiceren. Wat ik een fijn nummer vind is de instrumental ‘Tenth Avenue Tango’ van de Bruce Willis Band (jaja, die bekende acteur…). Wanneer we een show met twee sets doen, is dit de afsluiter voor de pauze.

Jan Vendel (53) Drums, Vocals, uit Schagen drumt al sinds zijn vroege jeugd. Op zijn twaalfde kocht hij, samen met zijn ouders, zijn eerste drumstel. Acht jaar volgde hij les van Tom Dijkman in Alkmaar. Tijdens zijn jaren op de middelbare school speelde hij in verschillende hobbybandjes en na het behalen van zijn rijbewijs werd zijn wereld groter en vervoerde hij zijn instrument zelf naar optredens. Vendel is een bekende naam in het coverbandcircuit, als invaller in verschillende formaties, maar ook lange tijd vast bij de Soulmen’s Party uit Den Helder. Zijn stijl is meer pop/soul zoals hij zelf omschrijft: “Vanuit de pop en het snel en gepushed spelen houd ik juist van de kleine dingen. Ik houd ook erg van de blues/soul achtige sfeer.” Dat hij nu onderdeel is van de Memphis Soul Stew (MSS) komt voornamelijk doordat hij twintig jaar als drummer verbonden was aan de Hondsbossche Rhytm & Blues Defenders waar hij MSS toetsenist Ivan Schilder leerde kennen. Vendel ziet zijn samenwerking met Robbert Fossen ook als een mooie gelegenheid meer te gaan spelen vanwege de ingangen die Fossen links en rechts heeft weten te creëren. Hoewel ze nog maar kort met elkaar repeteren vindt Vendel dat ze al goed op elkaar ingespeeld zijn. Zijn aandeel omschrijft hij als volgt: “Met de drums en de bas, creëer je een onderlaag waardoor er een groove ontstaat. Ik probeer door mijn spel de groove er in te houden. Eén van mijn favoriete nummers is toch wel ‘Close The Door’ in de uitvoering van The Holmes Brothers. In tegenstelling tot de uitvoering in de video rechts van deze tekst, wordt dit nummer onderdeel van een semi-akoestisch blokje in onze show, waarin ik subtiel de groove en swing vasthoud met een ‘shaker’.

Memphis Soul Stew staat voor een uitgebalanceerde stoofschotel rijk op smaak gebracht met al die typische ‘Southern’ ingrediënten die samenkomen  vanuit de wijde Memphis-Tennessee-regio.
De rauwe basis met het zoutje en het zuurtje is de blues, het zoetje is de gospel, in balans gebracht door de Rhythm & Blues met de aardse tonen van de country.
En in al haar facetten op smaak gebracht met soul, heel veel soul.

De Memphis Soul Stew speelt niet een reeks van de grote hits uit de enorm rijke ‘Memphis legacy’, dit zou ook ondoenlijk zijn; het is een doordacht en uitgebalanceerd menu van meer- of minder bekende nummers, waarbij in ieder nummer de diepte en verfijndheid van de eerder genoemde stoofschotel wordt ‘opgediend’.

Ga mee op deze muzikale (en culinaire) reis naar-, in- en om- Memphis en laat je figuurlijk onderdompelen en meevoeren in de diepe krochten van deze historische stad.
We verklappen graag wat ingrediënten en smaakmakers in onze receptuur:
Bill Withers, Tony Joe White, BB King, Ray Charles, Willie Nelson, Elvis Presley, Marvin Gaye, The Staple Singers, Solomon Burke, The Holmes Brothers, Ann Peebles en anderen.
Stop deze ‘smaakmakers’ in één ‘melting pot’ en probeer je voor te stellen welke smaakexplosie je gaat ervaren…..
https://www.facebook.com/memphissoulstew

 


Memphis Soul Stew-4
Memphis Soul Stew-3
Memphis Soul Stew
Memphis Soul Stew-2
Memphis Soul Stew-6
Memphis Soul Stew-7
Memphis Soul Stew-5
Memphis Soul Stew-9
Memphis Soul Stew-8
Memphis Soul Stew-11
Memphis Soul Stew-13
Memphis Soul Stew-10
Memphis Soul Stew-12
Memphis Soul Stew-16
Memphis Soul Stew-14
Memphis Soul Stew-15
Memphis Soul Stew-17
Memphis Soul Stew-18
Memphis Soul Stew-20
Memphis Soul Stew-19
Memphis Soul Stew-21
Memphis Soul Stew-22
 
Memphis Soul Stew-23
Memphis Soul Stew-25
  button-home button-gastenboek button-recensies  


Totaal aantal foto's: 25 | Maak web foto albums met Jalbum | Chameleon skin | Help