logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Forgive Me – Little Mike & The Tornadoes
(ELROB Records 13231)

little-mikeIk moet eerlijk bekennen dat ik harmonica speler en toetsenist Michael Markowitz niet kende en toch blijkt hij al jaren met de ‘groten der groten in de blues’ te spelen. Hij produceerde het album en speelde mee opß “After Hours” van Pinetop Perkins en ook produceerde en speelde hij mee op “Heart & Soul” van Hubert Sumlin. En hij heeft alvorens hij met “Forgive Me” op de proppen kwam vijf albums uitgebracht. Dus voorwaar geen ‘kleine’ jongen in de blues.

Op dit album wordt hij onder meer bijgestaand door: Troy Nahumko op gitaar; Cam Robb achter de drumkit; Chris Brzezicki, bas; Jim McKaba, piana en Sonny Laudreth die de lapsteel speelt. En die laatste maakt zich kenmaar op het nummer ‘Tel Me Baby’ waarbij Ace Moreland te horen is als achtergrond zanger. Een vlot nummer dat mij enigszins doet denken aan The Nighthawks. En daar hoef je je niet voor te schamen.

Met een band aangevuld met blazers ontwikkelt zich op dit album een mooie mix van hoofdzakelijk blues met hier en daar enige soulinvloeden. Een heel fraai voorbeeld daarvan is ongetwijfeld het nummer: ’Nothing I Wouldn’t Do’ met op gitaar gastgitarist Warren King. Af en toe doet het nummer me denken aan een nummer van The Blazers, ‘Somebody Please’. Een nummer dat je ook bij je strot grijpt.

De blazersectie die regelmatig terugkomt is een welkome aanvulling op menig nummer, hierdoor krijgen de betreffende nummers ook meer Chicagoblues invloeden. Voordeel is dat er in de elf nummers ruim voldoende variatie ontstaat en het album prettig te beluisteren is. Geen onbelangrijk facet natuurlijk.
En zo nu en dan een stevige gitaarlick is ook geen overbodige luxe en pakt in enkele nummers erg goed uit zoals op: ‘Forgive Me Babe’. Ik luister dan ook naar de combinatie gitaar en bluesharp, het is geen duel en toch gaat het tegen elkaar op. Dat maakt dit nummer erg spannend en sprankelend. Een nummer dat me wel raakt.

“Forgive Me” bevat elf nummers die of geschreven zijn door Michael zelf of door Troy Nahumko. Een wel heel bijzonder nummer dat erg ‘klein’ gespeelt wordt en mij in de greep houdt is: ‘My Little Therese’, een bijna elf minuten durend slow blues nummer. Hoe subtiel kun je de bluesharp bespelen en dan die klagende zangstem, precies de juiste intonatie voor dit nummer. Hier straalt kwaliteit vanaf  en ‘My Little Therese’ pakt je helemaal in.
Maar goed dat het enigszins snellere en funky-achtige ‘The Hit’ daarop volgt en je weer bij je muzikale positieven brengt.

“Forgive Me” is voor mijn smaak een puik album met daarop erg mooie nummers. Nu zou ik de band ook wel eens live aan het werk willen zien.