logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Blues Live / Soul Live - John Nemeth

Tekst: Wil Wijnhoven

John-NemethDe vraag of John Nemeth nu een blues- of een soulmuzikant is, is eigenlijk heel gemakkelijk te beantwoorden. Hij is het allebei, simple as that. Is het dan werkelijk zo simpel? Inderdaad zo simpel is dat en het bewijs wordt geleverd met zijn twee recente releases: “Blues Live” en “Soul Live”.

Twee live registraties opgenomen tijdens optredens gegeven op 17, 18 en 25 februari in California. In totaal 25 songs waarvan de meeste toch wel uit het brein van John Nemeth zelf komen. Hier en daar aangevuld met heerlijke covers van o.a.: Robert Johnson; Don Robey en Otis Blackwell om er drie te noemen.

Als bluesliefhebber ging mijn eerste voorkeur natuurlijk uit naar: “Blues Live” dat geopend wordt met ‘Every Night ‘bout This Time’ geschreven door Dave Bartholomew. Lekkere rauwe bluesy stem van John en daarna aanhakend zijn kenmerkende harpspel. Blues in topvorm kun je gerust stellen.
Sterke opnames tot aan met het afsluitende ‘Mother in Law’ toe die de sfeer goed weergeven van de optredens.

Ik moet wel toegeven dat ik na het beluisteren van “Soul Live” ook omgegaan ben voor de soulrichting. En hoe vaker ik de nummers op dit album beluister hoe meer mijn voorkeur naar dit album gaat.
Soms hoor ik een vleugje Sam Cooke, soms is het Al Green maar het is en blijft John Nemeth. Alles op dit album klinkt wat ‘smoother’, wat ‘gladder’ dan op “Blues Live”. Dat is natuurlijk te begrijpen.

Maar ervan uitgaande dat beide stijlen in de optredens samen zijn gebracht lijkt het mij toch een hele omschakeling voor alle muzikanten. Merk je daar iets van? Nee, eerlijk gezegd niet. Ik heb John live gehoord in Hasselt en daar leverde hij hetzelfde staaltje. Maar net zo krachtig en sterk als op deze beide releases.

Op beide albums wordt hij bijgestaan door onder meer Kid Anderson; A.C. Myles; John Lee Saunders; Bob Welsh; Nick Fishman en Tommy Folen. En het schijnt de mannen niets uit te maken die omschakelingen van blues naar soul en omgekeerd. Maar voor mij een diepe buiging naar John Nemeth. Hij is een gedreven soulzanger die je met zijn eigen werk meeneemt naar de seventies, misschien wel de hoogtijdagen van de soulmuziek. En dat gevoel krijg ik vooral met songs als: ‘Name The Day’ en het gospelachtige ‘Said To Much’. Twee verschillende stijlen maar zo verbonden met soul uit die tijd. Chapeau.

Na het beluisteren van beide albums die evenwaardig aan elkaar zijn, gaat mijn lichte voorkeur toch naar “Soul Live”. Gewoon omdat ik zo nu en dan getrakteerd wordt op zogenaamde ‘chicken skin music’ of op zijn Jan boerenfluitjes kippenvelmuziek. Iets wat op “Blues Live” minder te horen is.

Maar de zang en de muziek op beide albums is erg mooi en strak. Er vallen mij geen enkele oneffenheden in de songs op. Live klinkt het gewoon zoals ik ze gezien heb in Hasselt. En bij het horen van deze releases heb ik het gevoel dat ik weer in het Muziekodroom voor het podium sta.
Sommigen onder de lezers zullen de voorkeur aan een van beide albums geven maar neem van mij aan dat het een geheid goede keuze is om beide albums als een koop te doen. Daar zul je absoluut geen spijt van krijgen.