logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Hornet’s Nest - Joe Louis Walker
(Alligator ALCD4959)

Tekst: Wil Wijnhoven

Joe-Louis-WalkerOp zijn nieuwe album “Hornet’s Nest” pakt Joe Louis Walker weer ouderwets stevig uit. Met een portie blazers, zijn scherpe soms nasale stemgeluid en zijn heftige gitaarwerk lijkt het soms op een rockband. Vooral bij de titeltrack waarmee hij het album opent komt overweldigend en stevig binnen, het blaast me zowat van mijn stoel. Dat is toch wel even bijkomen na dit nummer en trekt ‘All I Wanted To Do’ dit allemaal weer recht bij mij. Dit is een bluesnummer waarin hij soul en wat funk heeft verwerkt. Een nummer dat mij meer doet dan de titeltrack. Het klinkt allemaal genuanceerder en is smooth verpakt in een meegaande melodielijn. Als ik dan weer een nummer verder ben op het album en uitkom bij ‘As The Sun Goes Down’ ben ik verkocht. Joe Louis Walker speelt hier heel subtiel een gevoelige snaar. Voor mij net geen ‘kippenvelletje’ maar het schurkt er wel tegenaan. Wat ik hierin zo mooi vindt is het orgel die ik op de achtergrond hoor en dan de pakkende gitaarsolo die na een kwart van het nummer volgt. Chapeau Louis, je bouwt het heel goed op.

En hoe verder ik vorder op het album hoe meer de muziek me aanstaat. Misschien is ‘Don’t Let Go’ dan een buitenbeentje met zijn gospel-invloeden maar toch past het wel bij de opbouw van “Hornet’s Nest”.

De mix van subtiel werk en stevige bluesrock is heel goed verdeeld en dat past wel prima. Alhoewel ik track zeven ‘Ramblin’ Soul’ afgaande op de titel toch wat rustiger zou inschatten. Niets is minder het draait uit op een partij bluesrock maar wel fraai gespeeld.
Een bijzonder goede zet vindt ik zijn keuze voor het nummer van Richard & Jagger ‘Ride On, Baby’, niet dat hij het haalt bij het origineel uit 1967 maar toch geeft hij het nummer iets extra zodat ik toch gekluisterd blijf luisteren.

Hoe hij het klaar krijgt weet ik niet maar iedere keer zet hij me met zijn ‘titels’ op het verkeerde been. Bij iedere tracktitel waarbij het woordje ‘soul’ in voorkomt verwacht ik een rustig nummer met een aanvaardbaar potentieel soulinvloeden. Maar dat komt niet uit… iedere keer weer blijkt het een stevige pot muziek te worden met daarin nogal wat stevige gitaarpartijen. Het is hem gegeven, zijn gitaarspel is voortreffelijk, strak en zuiver. Maar ik ben toch blij als ik terecht kom slowblues nummer als ‘I’am Gonna Walk Outside’. Niet alleen omdat het een bluesnummer is maar ik hoor hier ook zijdelings strak slidewerk en dat bevalt me wel.

En bij track elf lijkt het alsof ik weer in mijn tienerjaren terugkom. ‘Not In Kansas Anymore’ is een nummer dat veel luisteraars hetzelfde doen denken als ik op dit moment doe. Het hoort zich aan als jaren zeventig maar het is toch duidelijk een heel modern geproduceerd nummer met alle hedendaagse technieken die je je maar kunt voorstellen om je dit gevoel te geven. Zo nu en dan doet het gitaarwerk me enigszins denken aan Neil Young…

En als je dan na twaalf nummers het album afsluit met het pakkende ‘Keep The Faith’ kan ik gerust zeggen dat ik “Hornet’s Nest” een aantrekkelijk album vindt. Geen album dat me achterover doet slaan maar wel eentje die lekker in het gehoor ligt en heel goed in elkaar zit met op de juiste momenten afwisseling. En nogmaals… chapeau Joe Louis Walker, je hebt het album voortreffelijk opgebouwd.