logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Erwin/Java – Erwin/Java
Eigen beheer

Wie kent Erwin Java niet, een gitarist met een rugzak vol ervaring opgedaan bij onder meer Cuby & The Blizzards en King Of The World. Sean Webster, die sinds enige tijd zijn stekkie gevonden heeft in het Venetië van Nederland, Giethoorn, een bluesrock gitarist/zanger die al diverse muziekdragers op zijn conto heeft staan en een goede live-reputatie heeft opgebouwd, zowel akoestisch als elektrisch.

Java en Webster, twee uitersten die zich vinden in een twee-eenheid en zorgen op hun album “Java/Webster” samen met hun bandleden: Bas Mulder- keyboards, backingvocals, Guus Strijbosch - bass, Marcel Wolthof- drums, backingvocals, voor 10 uitstekende composities.
Live stonden ze al hun ‘mannetje’ maar met ‘Java/Webster’ zetten ze de puntjes op de spreekwoordelijke ‘i’.

Het album bevat zoals geschreven 10 eigen composities die gevarieerd klinken. Maar waarbij de stem van Sean Webster op de voorgrond treedt. Rauw, soms timide, maar wel heel gedoseerd de juiste noot geeft aan de tracks. Daarnaast is het gitaarspel van Erwin Java strak en herkenbaar dat op een goede wijze wordt aangevuld door Sean Webster.

“Fire On My Wheels” waarmee het album wordt geopend zet toch wel de trend voor de overige nummers. Zowel keys, gitaar, zang combineren met elkaar alsof ze in beton zijn gegoten.
Wat ik zo mooi vind bij het nummer: “Coming Home To The Blues” is de samenzang waarbij het rauwe stemgeluid van Sean net iets meer meegeeft aan dit nummer.

Wat zo mooi is aan de songs is dat zo nu en dan een lekkere gitaarsolo door de nummers is verweven, daarin herkennen we het strakke gitaarspel van Erwin. Deze klinken strak, mooi afgewerkt zonder liflafjes maar lekker recht voor zijn raap gitaarspel.
“Hey Woman” zou zomaar een ‘kippenvelletje’ in mijn radioprogramma kunnen zijn. Een mooie ballad die heel klein begint en naar een apotheose wordt gebracht. Hierbij laat Sean horen dat hij zijn stem ook kan inzetten voor een mooie ballad. Dat aangevuld met de keys en dan weer dat herkenbare gitaarspel, zo zou een blues ballad in mijn ogen klinken.
“Websters Playground” begint met de Hammond en waarbij Sean de grote blues muzikanten opnoemt, even wennen maar dan ontpopt het zich tot een stevig gitaarnummer.
Met het “Out Of My Mind” neemt de band ons schijnbaar terug in de tijd. Veel pianospel en dan dat rauwe stemgeluid, alsof je ergens in een donker en rokerig cafeetje zit te luisteren onder het genot van een peuk en pint.
Het album wordt afgesloten met “Road Goes On Forever” en dat is wel even wennen. Alsof iedere muzikant zijn eigen ding doet. In 5:33 minuten laat iedereen zich uit op zijn instrument en dat levert een nummer op waarvoor je toch wel even moet gaan zitten. Een advies, doe dat en laat het nummer over je heen komen. Zo af en toe een lick hoor die me doet denken aan T-Rex maar ik vind het een fraai stukje huisvlijt.

Erwin en Sean mogen tevreden zijn met deze release. Ik ben verrast door dit gevarieerde album omdat het naar mijn gevoel alles bevat wat ik graag in de blues(rock) wil horen. Rauwe en ruige zang, strak gitaarspel en soli maar ook stevige songs afgewisseld met een ballad en het gebruik van Hammond en piano voor mij is dit het.

Java/Webster een tip voor de Kerst.............