logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

James Cotton – Cotton Mouth Man
(Alligator 4954)

Tekst: Wil Wijnhoven

james-cottonJames Cotton (1935) is een singer/songwriter/blues harpspeler uit Tunica Mississippi en isbehoort tot een van de ‘groten’ in de blues. Hij heeft vooral faam verworven als harpspeler bij onder meer Howlin Wolf maar ook met zijn eigen band.Regelmatig zie je hem dan ook nog met andere bluesartiesten op het podium staan of brengt hij een album uit met schitterend werk.

Nu ligt “Cotton Mouth Man” bij mij in de speler en ben ik al vanaf de openingstrack  èn titeltrack mijn vingers aan het aflikken van al dit moois. Niet alleen van zijn harpspel is het genieten maar ook van zijn medemuzikanten en gastmuzikanten. Wat te zeggen van gastmuzikanten als: Darell Nulisch; Delbert MClinton; Ruthie Foster; Gregg Allman  en Keb Mo die op diverse nummers de zang voor hun rekening nemen. Of Joe Bonnamassa, Warren Haynes of Colin Linden die hun gitaar ter hand nemen en hun diensten verlenen aan deze ‘grootmeester’. En zelfs Tom Hambridge, producer van dit album en componist van enkele nummers neemt de drumsticks ter hand om mee te roffelen.

Een combinatie van songs en muzikanten die garant staan voor pure blues, geen wonder dat het voor de luisteraar kicken is bij het beluisteren van al dit moois. Dat kan ik ook zeggen van de muzikanten die aan hun intensiteit te horen veel plezier hebben.
Het voordeel van deze hoeveelheid gastmuzikanten is wel dat er een heel gevarieerd album ontstaat waarbij iedereen met zijn specifieke kanten op de voorgrond kan treden. Want neem nu eens het nummer: ‘He Was There’ met zang van Darell Nulisch en vergelijk dat met ‘Midnight Train’ waarop Gregg Allman zingt of ‘Mississippi Mud’ met Keb Mo als zanger. Drie verschillende zangers, drie verschillende ritmes, drie verschillende songs maar allen met dezelfde frontman levert toch drie totaal verschillende songs op. En dat is mooi dat je zo min mogelijk je stijl aanpast en toch heel gevarieerde songs kunt spelen.

Een nummer dat tot mijn verbeelding spreekt is het nummer waarop Ruthie Foster zingt: ‘Wrapped Around My Heart’. Blues met een vleugje soul en gospel en waar de harp van James voor de nodige jus zorgt. Zowel muzikaal als tekstueel weet het nummer mij bijzonder te raken.Dat gaat dertien songs door tot aan met het afsluitende ‘Bonny Blue’ waarop we natuurlijk James Cotton zowel harp horen spelen maar ook zingen terwijl hij begeleidt wordt door Colin Linden op zijn Resonator. Een heel indringend nummer mede ook door de zang, tenminste als je het zang mag noemen, en door het geluid dat de Resonator voortbrengt.

Al met al een bijzonder fraai album en zeer zeker niet alleen voor de liefhebber een ‘must a have’ maar voor iedereen die van blues houdt zal dit album een aanvulling in zijn platenkast zijn.