logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Turqoise -Devon Allman
(RUF records Ruf 1186)

Tekst: Harm Lutke

Devon-AllmanDevon Allman weet me met zijn cd “Turquoise’’ bijzonder aangenaam te verrassen, en dat terwijl ik niet zo’n hoge pet van hem op had. Een live concert met zijn band Honeytribe dat ik  eens op tv zag ( Rockpalast of Ohne Filter) deed mij na 15  minuten al verder zappen. Nu weet ik ook wel dat een concert op tv erg vertekenend is, maar toen ik later een uitnodiging kreeg om een concert van hem te bezoeken -in mijn eigen woonplaats notabene- heb ik toch maar vriendelijk voor de eer bedankt. 

Is hij muzikaal gegroeid, heeft hij zijn style veranderd of ben ik meegegroeid wat muzikale smaak betreft, ik weet het niet. Feit is wel dat ik al meteen vrolijk wordt bij de breed uitwaaiende gitaarklanken op “When I Left Home’’, wat de aanzet vormt tot bijna 42 minuten luisterplezier. Dat is dan bijna 300% meer als bij de eerste kennismaking.
 
Dat Southern rock in de genen zit en je dan vanzelfsprekend je platenkast vol hebt staan met Tom Petty, Neil Young en misschien ook wel de paps (Gregg) wordt duidelijk als je “Don’t Set Me Free” hoort.
Dit nummer zou door Tom Petty geschreven kunnen zijn, maar Tom diende alleen als grote inspiratie bron. (Prima gitaarspel trouwens van Mike Zito, die ook aan het nummer mee schreef.)
Van de elf nummers schreef Devon er tijdens het touren tien zelf en had hij ook een groot aandeel in de lyrics.
Het enige nummer dat niet uit zijn pen vloeide is het grandioos in duet met Samantha Fish gezongen “Stop Draggin My Heart Around”. Daarvoor was -jawel daar is hij dan toch nog- Tom Petty verantwoordelijk.
Dit is meteen het laatste uptempo nummer, want hierna zakt het tempo en wordt de cd gevuld met Americana/singer-songwriter achtige liedjes. Absoluut niet slecht en met mooi subtiel gitaarspel, maar het is toch niet de muziek die je zou verwachten van een Southern rocker. Blijkbaar heeft hij zijn muzikale grenzen verlegd. 

Het is dus niet allemaal Southern rock wat de pot schaft en dat hoor je vooral op “There’s No Time’’, dat Latijns aandoet en waarbij het gitaarspel associaties oproept met de muziek van Carlos Santana.
Ook bijzonder is “Into The Darkness” met subtiel maar toch af en toe scheurend sax spel van Ron Holloway. De saxofonist uit de Warren Haynes Band is samen met o.a. Luther Dickinson (The North Mississippi All-Stars) één van enkele vrienden die meewerken aan dit solo album waarbij Devon voor het eerst zijn vaste maten van Honeytribe en the Royal Southern Brotherhood even aan de kant schoof. 

Devon is een echte ‘familyman’ en probeert zo veel mogelijk bij zijn gezin te zijn. Als dat niet lukt vanwege het touren skypet hij met zijn vrouw Yadira en dat resulteerde in het enige instrumentaaltje op deze cd. “Yadira’s Lullaby” is een serenade die hij speciaal voor haar speelde op een driesnarige cigar box gitaar. 
De fout die zijn vader Gregg maakte door lange tijd niet naar zijn zoon om te kijken zal Devon echt niet overkomen. “Homesick” en “Into The Darkness” zijn bijvoorbeeld opgedragen aan zijn zoontje Orion en laten een melancholische vader horen.

Devon zoekt met dit album zelf, op eigen kracht, een weg in de muziek en lijkt goed bezig te zijn. Dat is niet gemakkelijk als Allman je achternaam is en je constant met het werk van je familie vergeleken wordt, maar het verdiend alle respect!
Inmiddels is hij in een stadium beland dat zijn muziek mij ook aanspreekt en raak ik bij iedere draaibeurt steeds meer in de ban van deze ‘nieuwe’ Allman.

Ik denk dat ik toch maar eens op zoek ga naar ouder werk van hem.