logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Choose - Big Pete Pearson and The Gamblers
Modesta blues records

Tekst: Huub Houben

Big-Pete-PearsonBig Pete Pearson groeide op in Texas waar hij in aanraking kwam met kerkmuziek en uiteindelijk vond hij zijn weg naar de blues. Het had ook reggae kunnen zijn want hij werd tenslotte in 1936 in Jamaica  geboren. Zijn zoektocht naar de blues voerde hem in Arizona langs steden als Austin en uiteindelijk Phoenix, waar hij met zijn imposante stem en verschijning  jarenlang een van de toonaangevende mannen in de bluesscene aldaar was. Dat hij met een lange rij grootheden het podium mocht delen was een logisch gevolg, wie dat allemaal waren? Te veel om op te noemen maar BB King, John Lee Hooker, Koko Taylor, Big Mama Thornton, Buddy Guy, Javina Magness, Screamin Jay Hawkins, Muddy Waters, Ike and Tina Turner, T-Bone Walker zijn er enkelen en we zouden  nog lang door kunnen gaan. Dat hij een plekje kreeg in de Arizona Blues Hall of Fame mag  geen verrassing  zijn.

Toch kwam pas in 2001 zijn debuutalbum uit “One More Drink” en toen was ook de tijd rijp om zich buiten de grenzen van Arizona te wagen en de rest van de wereld kennis te laten maken met Big Pete Pearson. In Europa werd hij dan ook een graag geziene gast, zo speelde hij vorig jaar nog op diverse festivals.

De laatste jaren doet hij dat met een Italiaanse begeleidingsband , Guitar Ray (Scona) op gitaar, Gabriele Dellepiane op bas, Marco Fuliano op drums en op piano Henry Carpaneto, oftewel : Guitar Ray and the Gamblers.

Het is geen gok van Big Pete Pearson om met deze mannen in zee te gaan, ze vullen elkaar perfect aan op alle 10 nummers van deze fraaie CD. Is het nu Chicago blues zonder dat hele rauwe of smerige of is dit nu Arizona blues? In elk geval wat mij betreft een fraaie CD waar de doorleefde stem van Big Pete Pearson en het geweldige gitaarwerk van Guitar Ray elkaar perfect aanvullen, zonder daarmee de andere artiesten tekort te willen doen. Want vanaf de lekkere opener “Travelin Man” wordt de toon gezet, een ritmesectie die nadrukkelijk de toon aangeeft zonder het geheel over te nemen. Het 2de nummer “Hole in My Pocket ” heeft een deuntje in zich dat me steeds doet denken aan “Riders On the Storm” van de Doors, een heel ‘lay-down’ nummer met fraai gitaarwerk.  Op het titelnummer “Choose” mag Henry Carpaneto op piano excelleren, wat hij op “Gamblers Groove” nog eens doet, maar nu na eerst de zang en gitaarpartij voorrang te hebben gegeven. Steviger gaat het eraan toe bij “Bad Luck” wat we ook kunnen zeggen van het laatste (10e) swingende nummer “Big Let Down”. Tussendoor nog het rustige “Slippery When Wet”, op “The Love You Don’t Have” neemt Guitar Ray nog de vocalen over. Dan vergeet ik nog een paar nummers, het mag de pret niet drukken, het is aangenaam verpozen met deze Cd van Big Pete Pearson & the Gamblers.

Ik heb nog maar eens opgezocht of “Arizona blues” wel echt bestaat, ik kon niets vinden. Ik hou het maar op pure blues, daar zit ik altijd goed mee, en u ook.