logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Tricklebolt  - Tricklebolt
(P&C)
Tekst: Paul Scholman

Tricklebolt‘Tricklebolt’ gelijknamige debuut album is uit en de vraag van de promotor is of het wat is om voor Bluesbreeker te schrijven. Er is meer dan alleen blues laat ik hem weten en er ploft een paar dagen later de debuutplaat van Tricklebolt in de bus. Tijdens het intro, dat lijkt te openen met een hoorn ergens tussen de heuvels van de Hoge Veluwe en de Utrechtse Heuvelrug, vraag ik mij af of er een complete vossenjacht straks met jonge honden mijn kamer komt binnenstormen. Maar na 25 seconden kan ik dat gevoel gelukkig om zeep helpen, want de horns, het zijn er inmiddels twee, krijgen bijval van een gitaar. Blijven de jonge honden.

Sorry voor de beeldspraak, maar deze gasten komen uit de regio Salland en ondergetekende uit de omgeving Utrecht. Waarvan akte.
Bastian Pen, Lead vocals & Rhythm Guitar & Evil Reversed Laugh; Roy Scholten, Hammond; Tim Kampman, Lead Guitar & Backing vocals; Daan Pen, Bass en Ymte Koekkoek, Drums, Koebel en Shitload of Percussion; gaan diep terug in de tijd met hun gemiddelde leeftijd van 20 jaar de  jaren 70 in: Deep Purple, Led Zeppelin, Uriah Heep en Black Sabbath. Hun ouders waren in die tijd bij wijze van spreken net uit de luiers, maar prachtig dat deze gasten voor een overlevering van het genre zorgen. Ik ken hun ouders overigens niet, maar ook deze beeldspraak… Dichter bij huis kun je het vergelijk met DeWolff wel maken, vergelijken gaat altijd mank, maar het is meer om een beeld te schetsen van wat u kunt verwachten. Een ronkende Hammond, dampende, stampende, groovende bassen en drums, stomende gitaren. Ongeveer dat was mijn mening na het horen van ‘Intro, Entering The Valley’ met aansluitend Open The Gate. Juist ja, er zit een boekje in en moet nog wat tekst lezen waarin opvalt dat deze heren alle teksten zelf gepend hebben. Dat kom je niet vaak tegen op hun jonge leeftijd. Kortom respect! Nu al. Maar ja, over één nacht ijs gaan we beter niet, riep mijn moeder altijd dus de rest van de plaat maar afluisteren.

Puntige nummers, stoere teksten worden door deze kaaskoppen op de mat gelegd. Het boekje ziet er goed verzorgd uit en je hebt een eerste cd te pakken die klinkt als een klok. Deze ambitieuze jongens uit de Overijsselse streek Salland hebben eerder al twee EP’s opgenomen en werken aan een grotere naamsbekendheid. Daarnaast hebben ze al mooie voorprogramma’s gevuld op het podium van Uriah Heep, Di-rect, Thin Lizzy en daar hebben we ze weer, DeWolff!
Met Guido Aalbers die al grote producties maakte met onder meer Queens of The Stone Age en Muse deed de productie en het resultaat mag er zeker zijn en giert nu door mijn hoofd.

Ik vind het een prima debuut plaat met tot slot het akoestische The Wanderer waarbij invloeden van Axl Rose van Guns ‘n Roses om de hoek komen kijken qua intonatie. Mooi ingetogen gezongen, besluit ik deze plaat. Utrecht wordt wakker haal Tricklebolt!