logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Rag ‘N Roll - The Ragtime Rumours
RUF

Tekst: Paul Scholman

The Ragtime RumoursDe verrassende winnaars van de finale van de Dutch Blues Challenge 2017, een vette ervaring rijker in Memphis en een even verrassende winnaar van de Europese Blues Challenge, talloze optredens verder op de grote festivals gestaan als Peer en in de eigen regio Moulin Blues ligt daar ineens de eerste echte cd. Er was al een EP uitgebracht die moddervet klinkt, maar deze plaat zet het kwartet een mooie kroon op het werk na zo’n enerverend jaar.

Ik kreeg een kartonnen cover met daarbij een soort perkamenten A3-formaat krantje opgestuurd, het origineel zit in beperkte oplage in een houten kistje, maar dat terzijde. Het krantje is belangrijker, want daar staan alle zorgvuldig uitgeschreven songteksten in. Eigenlijk een enorme lap tekst en ik ben blij dat ik dat niet allemaal hoef te onthouden. Het krantje is compleet met comic, advertenties en colofon. Er doen wat mensen mee die de sound compleet maken met hun eigen professie, zoals David Ashcroft met zijn zang; Willem Veldman met blues harp; Jeroen Verberne op de trombone; Luc Janssens: Trompet, dat zijn de belangrijkste in mijn ogen.

De eerste keer dat ik The Ragtime Rumours zag was op een doordeweekse vrijdag avond in Culemborg op een zomeravondachtig terras waar de zon ten onder ging achter het mooie stadhuis aldaar. Pakkende ritmes, vette saxtonen dreven ons op het geluid af door de steegjes naar het Marktplein. Ik kon de muziek eerst niet plaatsen, maar ik draaide Ben Caplan weer eens en daar had ik het te pakken. Ik weet niet of Caplan de inspiratiebron is voor The Ragtime Rumours, maar het ragt lekker. Dat staat vast.

RUF Records wilden met Ragtime Rumours graag in zee, zo bleek na de finale van de EBC2018. Zoals ik het begrepen heb ging e.e.a. bijna vanzelf, omdat RUF hen graag onder contract wilde. Dat is mooi natuurlijk. Het opent deuren.

Ragtime Rumours past niet direct in het kadertje blues, willen we het al in een hokje proppen. Men speelt een pakkende stroming ritmes die beklijft naar mijn mening en zeker bij mij persoonlijk. Muziek is persoonlijk, maar ik vind deze muziek aanstekelijk. Je wordt er vrolijk van, al is het alleen maar als je deze gasten live op het podium bezig ziet. De energie spat ervan af, evenals het plezier van deze dame en heren.

Swingen doet het, of je wil of niet, schreef ik na Wespelaar voor dit medium. Sjaak Korsten staat daar persoonlijk garant voor met zijn joekel van een fanfare drum, die uit Duitsland komt en wellicht wat andere festivals heeft opgeluisterd, maar dat zullen slagers geweest zijn. Sjaak is niet zo’n slager, maar een geraffineerde slagwerker. Ritme tot kunst verheven en samen met de upright bass van Nicky van der Schuren voor de pakkende rhythms zorgt voor een aparte sfeer. Als winnaar uit de bus gerold tijdens de Europese Blues Challenge 2018 presenteren zij hun ‘Rag ‘n‘ Roll’ zoals ze zelf hun stroming noemen. Stiekem moet ik wel lachen als je op een festival als dit sommige mensen hoort zeggen dat het geen blues is wat ze spelen, maar als je een Challenge wint zijn de kaarten geschud zullen we maar zeggen. Thimo Gijezen is een Multi-instrumentalist. Hij schakelt net zo makkelijk over van gitaar naar piano en naar de basgitaar van Nicky Van Der Schuren, als Nicky haar Bariton sax grijpt of haar dwarsfluit om er weer een andere dimensie aan toe te voegen. Zeer veelzijdig. Tom Janssen krijgt wel een het stempel Tom Waits opgedrukt en daar heb ik mij ook wel eens schuldig aan gemaakt. Hij heeft inmiddels een tattoo op zijn arm van Waits, maar zijn zangwerk staat buiten kijf. Heerlijk diep, zwaar en vooral melodieus. Het kwartet doet allen wat vocals naast leadzanger Tom en dat maakt de plaat mede zo afwisselend.

Ik word vrolijk van deze plaat die zeer internationaal klinkt. Ik ben benieuwd naar de volgende plaat, maar eerst nog even van deze genieten, met een whisky van stokerij Willem Veldman erbijā€¦