logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

All Saints - Ruben Hoeke Band
(Butler Records)

Tekst: Harm Lutke

Ruben Hoeke BandNovember zou wel eens een hele mooie maand kunnen worden en daartoe heeft de Ruben Hoeke Band de eerste aanzet gegeven met het uitbrengen van hun nieuwe album “All Saints”.

Ruben hoeft geen introductie meer, want hij behoort al jaren tot de top 3 van Nederlandse blues-rockgitaristen. Van deze 3 snaren ‘Musketiers’ vervuld hij de rol van D'Artagnan, die met zijn dartele gitaarspel menigeen kan laten wegdromen maar ook keihard uithaalt wanneer het nodig is. Dat hoor je ook op “All Saints”, een album dat zich van zijn voorgangers onderscheidt door nog meer variatie in de songs toe te voegen.

De band – die naast Ruben verder bestaat uit Lucas Pruim (krachtige stembanden en verantwoordelijk voor de teksten), Mike Kamp op bas en Erik Hoeke achter de drums en bekkens - heeft een flinke stap gemaakt en lijkt met “All Saints” de aanval op een breder publiek te openen.

Er wordt lekker rockend gestart met ‘Get Bit’, waarna er voor ondergetekende herinneringen aan Mud opdoemen bij ‘(I’m A) Cheap Trick’. Deze track eindigt met applaus, hetgeen het vermoeden wekt dat deze track live is opgenomen. Dat zou best kunnen want de band weet live altijd te overtuigen.

‘Easy Does It’ klinkt anders als de titel doet vermoeden, want het lijkt wel alsof de duivel hen op de hielen zit.

Een beetje psychedelica vindt je terug in de solo van het alweer lekker, maar log rockende ‘Sour Fruit’. Na de pakkende bluesrocker ‘Been A Long Time Coming’ volgt de ballad ‘Forafter Always’ en krijg ik steeds meer bewondering voor Lucas Pruim, die zich met zijn krachtige maar ook soepele stem in ieder genre kan inleven.

Op ‘All Feels’ is het dan weer rauwheid troef! Mocht AC/DC om een nieuwe zanger verlegen zitten,...afijn, vul zelf maar in! ‘Sally Went To The Shore’ volgt en wordt daarbij voortgestuwd door de ritmesectie die er aan bijdraagt dat dit lekker in het gehoor liggende nummer al meerdere keren met de repeat knop in aanraking kwam.

In het begin van deze recensie had ik het al over de drie musketiers en noem het toeval of niet maar hun strijdkreet ‘One for all and all for one’ komt voorbij in het uptempo ‘Devils Toil’. Het album eindigt met een geweldige bewerking van ‘Love Is Blindness’ (U2), dat in het verleden ook al eens door Kane onderhanden werd genomen. De bewerking van de RHB doet hun- toch ook geen slechte – versie snel vergeten. Ook hier verbaast Lucas weer vriend en vijand met zijn stem en inlevingsgevoel en weet Ruben weer menig gevoelige snaar te raken met zijn lang uitgesponnen Gary Mooore-achtige solo. Prachtig!!!

Yep, november is goed begonnen!