logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Walk On In - Richard van Bergen and Rootbag
Donor Productions

Tekst: Paul Scholman

Richard van Bergen“Een gewaarschuwd man telt voor twee”, is een mooi gezegde. De nieuwe plaat van Rootbag klinkt wezenlijk anders dan op de debuut-cd, zo waarschuwde Richard van Bergen onlangs toen ik hem in Wespelaar tegen het lijf liep. Ik laat me graag verrassen, als altijd, met verse platen, hoewel ik wel een teaser voorbij had zien en horen komen via de social media, dat geeft een beeld, maar onvolledig.

Om nog even terug te blikken op Richard van Bergen & ‘Rootbag de eerste’ kunnen zijn stelling wel bevestigen. Van Bergen kan zijn stem, die toch redelijk basic en rauw klinkt, moeilijk veranderen. Gelukkig. Richard van Bergen, inmiddels gestopt met The Peter Green Tribute Band, hoe jammer ook, weet zeer actief te blijven met allerlei projecten waar hij voor gevraagd wordt of waar hij zelf nieuw leven in blaast met andere even bevlogen muzikanten. Ik heb hem inmiddels alweer een paar keer met Sunset Travellers op zien treden, een band met Roel Spanjers, die de Hammond op deze ‘Walk On In’ bespeelt, en ook met JJ Goossens die de drumkit bediende tijdens de eerste opnames van de titelloze debuut cd. De Sunset Travellers is een heerlijke band en compleet anders dan Rootbag.

Rootbag bestaat naast ‘kopman’ Van Bergen uit Jody van Ooijen en Roelof Klijn. Deze twee zijn drukdoende hun sporen te verdienen. Het afgelopen jaar heb ik ze o.a. met Jr. Mack en Hook Herrera op zien treden (noem ik maar even in één adem) en zo zijn er nog wat gasten uit de internationale blueswereld op te sommen om maar aan te geven welke bagage er met deze band op zolder ligt. Om over Richard maar te zwijgen. Beter ook, de lijst wordt te lang. Wellicht toch de recente gebeurtenissen dan om te vertellen dat hij de afgelopen periode regelmatig met Guy Verlinde als Houserocker op pad is geweest (o. a. Culemborg Blues). Op Wespelaar viel hij in bij de Detonics, winnaar van de laatste Dutch Blues Challenge. Richard is tevens de meest genomineerde gitarist van de lage landen, maar nooit gekregen…, op zich al een Award waard. Ik schreef destijds dat Van Bergens ‘Rootbag’ een dijk van een plaat is, en die stelling staat zondermeer nog recht over eind in mijn oren. Een tijdloze serie nummers die de tand des tijds, nu drie jaar, met gemak hebben doorstaan. Het trio is middels The Dutch Bluesfoundation bekroond tot de beste bluesband van 2015.

 ‘Walk On In’, met onder andere de speciale inzet van Roel Spanjers op piano en Hammond’, wordt het geheel al snel wat melodieuzer dan de debuut cd. Prima voor het contrast. Maar we moeten Gait Klein Kromhof zeker niet vergeten. Bluesharp Award winnaar in 2010 en ‘14. Bespeelt de harp met zeer veel gevoel dat het de contrasten tussen de verschillende nummers op ‘Walk On In’ alleen maar vergroot.

Deze plaat is wederom opgenomen in de Silvester Studio te Utrecht. Elf zelf gepende nummers staan op deze plaat en een gospel-cover ‘I’m Willin’ van zesenveertig seconden een Traditional die al wegsterft voor je het weet. Mischa Den Haring heeft de eerste CD mede geproduceerd samen met Isa Azier (die toen net als ik bij Qeux Qeaux Joans speelde, aldus Richard) en Richard van Bergen. Die opnames lagen er al een paar jaar doordat Dick Wagensveld overleden was en Jeroen gestopt. Uiteindelijk heeft Richard de beslissing genomen die debuut CD af te maken en feedback gevraagd bij hen. Vandaar ook dat Mischa nu ook op de tweede CD is vernoemd, maar Walk On In is alleen door Van Bergen geproduceerd.  

De stem van Richard kun je authentiek noemen. Preaching the blues, of zoiets. Vast staat zeker dat Richard tijdens zijn optredens altijd het een en ander over een nummer vertelt, zeker als het een cover betreft met een geschiedenis. Heerlijke avonden gevuld met Peter Green Tribute met Will Sophie ook op gitaar en heerlijke duels uitvocht met Van Bergen. Maar die stem van Richard is gemaakt om de blues eruit te schreeuwen. Laat horen wat er is, wat er speelt, wat er zo belangrijk is in het leven op gebied van liefde, verdriet, andere ellende en wellicht een lach. Van Bergen sleurt je erbij, houdt je aandacht vast tot het bittere eind. Richard is een purist, gezegend met twee fantastische begeleiders als Roelof Klijn en Jody van Ooijen.  De gifbeker gaat helemaal leeg. Waar het is begonnen bij Richard laat zich raden. De groten der aarden uit de blueswereld zullen een inspiratiebron geweest zijn, ook deze lijst wordt te lang vrees ik, maar vooral ook de pioniers uit het begin van de vorige eeuw laten een onuitwisbare indruk achter.
‘Right On Time’ wilde Van Bergen als een duet in Thunderbirds style opnemen. ‘Love My Baby’ draag ik vaak op aan JJ Cale, die vibe zocht ik ook, zegt hij. “Junk In The Trunk’ is geïnspireerd op the Meters en bij ‘Thats What You Do To Be’ had ik de stijl van Jimmie Reed op het oog”. Tijdens Snap! Houdt van Bergen eindelijk even twee minuten zijn klep, om met ‘Junk In The Trunk’, keihard terug te keren. Met bijna hilarisch orgelwerk van Roel Spanjer, tevens een heerlijk aanstekelijke percussie van Erik Spanjers, en de uitstekende groovy basloopjes van Roelof Klijn. Delta, zompig, stuwend, tempowisselingen, gedreven, pompend, punkerig, going south, going down, Going out of my Roof…



Live wil ik deze gasten weer zien de komende weken. Ik ben benieuwd!!!