logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

After Hours (The Country Blues Sessions) – Paul Lamb
(Big Shred Music)

Tekst: Wil Wijnhoven

Paul LambEen van mijn favoriete harpspelers is de uit de UK afkomstige Paul Lamb. Diverse malen onderscheiden met blues awards en al een hele partij albums uitgebracht samen met zijn band The Kingsnakes.

Met “After Hours” gaat Paul Lamb, zonder The Kingsnakes, een andere kant van de blues op. Ik schrijf dan wel zonder The Kingsnakes, maar dat is maar ten dele waar. Ze worden dan wel niet genoemd op het hoesje maar ze doen wel degelijk mee en in dit geval nog aangevuld met: Paula Riordan, gitaar en zang; en Dino Coccia, percussion.
Weinig uptempo werk maar daarvoor in plaats heel gepassioneerde en traditionele country blues van hoog niveau. Ik kan niets anders zeggen, natuurlijk ben ik niet objectief. Ik ben immers een groot fan van Paul Lamb, hoe ik het ook keer of wendt het blijft wel verdomd fraaie muziek met enkel prachtig uitgevoerde covers die afgewisseld worden met eigen werk.

Heerlijk is het om Chad Strenz te horen zingen op: ‘Quit That Woman’, een compositie van hem en Paul samen. Maar Chad heeft gewoonweg een hele mooie frisse stem met een bluesy randje eraan. Iets dat ik weet te waarderen aan zijn zangstijl. Het fraaie echter is de combinatie van Chad’s zang en Pauls’ harpspel. Altijd al een hele mooie combinatie maar het lijkt wel of het in deze stijl van muziek nog veel beter tot uiting komt.
Paul en zijn zoon Ryan zijn samen ook verantwoordelijk voor drie nummers op “After Hours”. Dan horen we vooral Ryan op gitaar en Paul op de harp en in dit geval zijn jankerige stemgeluid. Treffend gedaan op ‘She’ Fine Like Summer Wine’.  
En wat te denken van het ‘kampvuur’ liedje: ‘Down By The Riverside’ dat welhaast iedereen op de camping of bij de verkenners bij het kampvuur heeft gezongen. Zoals het hier wordt uitgevoerd moeten zij ook zo’n plezier hebben gehad in de studio en daar zal geen kampvuurtje gebrand hebben. Een leuk tussendoortje maar voor mij had het niet gehoeven.

Nee geef mij dan maar hun uitvoering van ‘Mystery Train’ dat ligt meer in mijn lijn en het is een song dat je op diverse wijze kunt spelen. Wie heeft het niet in zijn repertoire staan, zoveel uitvoerders zoveel stijlen.
Het hele album kabbelt heel gemoedelijk door met heerlijke deuntjes van onder meer Sonny Boy Williamson; Terry & McGhee en zelfs ‘Don’t Get Around Much Anymore’ van Duke Ellington. Wat overigens een hele verrassende uitvoering is wat Duke op de piano deed, doet Paul op zijn harmonica en dat klinkt supervet. Blues met een jazzy onder tintje. Hoe kun je het verzinnen?

Met ‘Jammin’ With The Preacher’ wordt op een hele mooie manier “After Hours” afgesloten. Een nummer waarin de stem van Son House is gesampled. Dat levert iets heel aparts en mystieks op dat nog eens extra aangescherpt wordt door de chromatische harmonica van Paul.
De twaalf nummers op het album stralen een bepaalde rust en traditionele sfeer uit. Daarbij word ik bij enkele nummers wel diep geraakt zowel door de teksten als door de muziek. “After Hours” is een album waaraan je moet wennen als je alleen het opzwepende werk van Paul Lamb & The Kingsnakes kent. Maar daar staat tegenover dat op dit album de kwaliteiten eens te meer van alle muzikanten tot het uiterste worden aangesproken en tot hun recht komen.