Up Kwadendamme Bluesfestival 2019 Slideshow

 

10 en 11 mei, festivaltent Kwadendamme
27e editie Kwadendamme bluesfestival kent hoogtepunten

Tekst: Wil Wijnhoven
Foto’s: Wil Wijnhoven

KwadendammeAls je de weergoden had moeten geloven dan hadden we twee dagen onder natte weersomstandigheden het 27e bluesfeestje van Peter Kempe en zijn medewerkers moeten vieren.
Echter, net zoals de bal rond is en alle kanten op kan gaan zo onvoorspelbaar blijkt ook het weer te zijn. Onder een grijs wolkendek start vrijdag 10 mei tegen het einde van de middag het bluesfestival om dat zondag af te sluiten. Ruim 1200 mensen uit alle windhoeken van Europa hebben kunnen genieten van een fraaie line-up die diverse hoogtepunten kent. En die hootepunten kunnen voor iedereen anders zijn zoals blijkt. Echter eensluidend zijn de bezoekers over de reunie van The Strikes die was om je vingers bij af te likken.


Tussen de opening vrijdag: met Big Joe Louis & His Blues Kings en de afsluiting op zaterdagavond door Mudvibe uit Belgie, hebben we kunnen genieten van een diversiteit aan bluesstijlen. Met voor iedereen zijn ‘eigen’ muzikale hoogtepunt. Mijn muzikale hart ligt voornamelijk bij de mississippi saxophone of te wel de mondharmonica. Waardoor mijn hoogtepunten zich beperken tot The Strikes, West Weston’s Bluesonics en Mudvibe. En daar bedoel ik dus niet mee dat de andere bands niet goed waren of niet in mijn smaak vallen, verre van dat zelfs. Veel van deze bands heb ik al enkele keren aan het werk gezien en ik weet wat ik kan verwachten.

Big Joe Louis & His Blues Kings hebben hun best gedaan in de kleine tent van Moulin Blues waarvan ik toen heb genoten. Nu mogen zij met hun opzwepende dampende sound de aftrap verrichten. Altijd een moeilijke taak die zij echter wel heel goed weten te vervullen. De stemming zit er al meteen goed in en de kop is er af met: ‘The Night Owls’ een heerlijk swampie song.

Vanwege een staking op de luchthaven in Frankrijk zegt de Franse band AWEK af en wordt in allerijl een hele sterke vervanger gestrikt. Uit Belgie komt Walter Broes and The Mercenaries over, Walter kennen we nog uit de tijd dat hij bij The Seatsniffers speelde, intussen heeft hij met zjn huidige formatie al een cd opgenomen. Dit album wordt nu live tot in de puntjes uitgevoerd met hier en daar nog enkele stevige covers. Uptempo is wat de klok slaat. Een sublieme mix van rockabilly, blues en country, waarvan publiek geniet dat is een vaststaand feit. Een meer dan goede vervanging kan ik wel stellen.

Tussen de ombouwpauzes door staat in de kleine tent het uit Hongarije afkomstige duo Grunting Pigs klaar om twee leuke en vooral muzikaal vermakelijke sets te spelen.

CampingUit de UK is Aynsley Lister overgekomen, deze naar mijn gevoel ‘timide’ gitarist heeft het in zich mij iedere keer weer te pakken. Zonder veel bravoure maar een met uitermate strak gitaarspel en ondersteund door zijn band speelt hij een gedegen en toch spannende set. Uit zjn gehele repertoire put hij zijn setlist en dat is voor mij toch wel genieten geblazen van nummers als ‘Electric Man’, ‘All Your Love’ en niet te vergeten zijn magnifieke uitvoering van ‘Purple Rain’. Als ik achter mijn camera omkijk de tent in ben ik niet de enigste die daar zo over denkt.

En dan, het moment suprême, het reünie optreden van The Strikes. Het optreden, de band, de muzikanten, waar iedereen op gewacht heeft. Dit is voor vandaag, de vrijdag dus, het absolute hoogtepunt. En ondanks dat de mannen al vele jaren niet meer met elkaar gespeeld hebben heeft hun muzikaliteit, kwaliteit en samenspel totaal niets ingeboet. Sjors Nederlof laat zijn Fender weer als vanouds snerpen en de bluesharp van Big Pete schalt als nooit tevoren op ‘Pretty Baby’.  Ook bassist Roelof Klein, met zijn in de States, verworven cap plukt met veel lol weer de snaren van zijn bas en masseert Jody van Ooijen op een hele listige en strakke manier zijn drumkit. Wat hier bij elkaar komt overtreft de verwachtingen, alhoewel het ook weer niet vreemd is gezien het verleden van de band.

Manu Lanvin & The Devil Blues uit Frankrijk, zij zijn er wel, krijgt het moeilijk om dit te evenaren of zelfs te overtreffen. Natuurlijk is dit ook een kwestie van smaak, daarvan ben ik me bewust. Dus afgaande op mijn smaak doet me deze band die met veel bravoure en show van vooral zanger/gitarist Manu Lanvin niet zoveel. Stevige bluesbrock schalt door de tent en scoort uiteraard bij de echte hardcore bluesrockers. De performance is wel om even bij stil te staan en dan ook gelijk hun sound op te pikken. Dan is het gedaan en vertrek ik vroegtijdig naar de camping om nog te proberen mijn uurtjes te slapen.

Zaterdag 2e festivaldag
Zaterdag begint goed met een klein zonnetje dat zo nu en dan onderbroken wordt door een dikke wolk. Het blijft vandaag mooi droog en zo nu en dan kunnen we op het festivalterrein en backstage genieten van de warmte die het ‘kleine’ zonnetje afgeeft.
Blues hoofdstraatOm 13:15 uur wordt gestart met de Nederlandse swingjump formatie Detoncs en al direkt trappen zij af met het uptempo nummer: ‘Swing King’ waarmee ze ook hun debuutalbum ‘Raise Your Bet’ mee beginnen. Daarna stomen zij een uurtje door met groot succes want het publiek is er al snel bij als de Detonics inzetten. Een fantastische band die de lat hoogt legt en dat het gehele optreden blijft doen.

Marcel Scherpenzeel neemt hierna de honneurs waar met een stevige pot bluesrock ala Rory Gallagher. Een goede gitarist die zijn vak verstaat maar zijn sound is niet zo mijn ding. Het lukt me niet om bij zijn muziek in de ‘mood’ te komen. Na ruim 30 minuten haak ik af en ga backstage om contacten aan te knopen met artiesten, programmeurs en organisatoren.

Ook hier staat de ‘kleine’ tent klaar om het publiek tijdens de ombouwpauzes te vermaken. Hiervoor hebben ze gekozen voor Louis Johnson & The Desert Wolf. Een Nederlands Faraoer Eiland duo dat voornamelijk, wat zij noemen, ‘Mali-blues’ spelen. En dat kan wel eens kloppen want je verstaat geen bal van hetgeen ze zingen. Hun instrumenten en uitdossing spreken meer boekdelen dan hun muziek.
Ralph de Jongh is van een heel ander kaliber. Zo druk als maar zijn kan en met zijn bekende klompen aan speelt hij blues op ‘zijn’ manier. Ondersteund door gitarist.... is het wel heel aanstekelijk wat hij doet. Alleen al zijn performance is een genot om te bekijken, daarnaast is zijn muziek behoorlijk flitsend. Je moet ervan houden maar het is wel de moeite waard zijn optredens te bezoeken.

Nee, geef mij dan maar het optreden van West Weston’s Bluessonics uit de UK. Live heb ik ze nooit aan het werk gezien en ben daarom benieuwd hoe hij het doet. Kort door de bocht gezegd doet hij het super. Frontman Steve Weston is een top harpspeler met een goede stem en er onberispelijk uitziet. Met zijn charisma en zijn Amerikaanse bluesstijl, waarbij Sonny Boy Williamson en Little Walter zijn voorbeelden zijn, maakt hij indruk. En niet alleen bij mij ook het publiek is blij verrast met het optreden. Hij opent met het swingende ‘Chicken Shack Boogie’ waarmee hij me meteen volledig inpakt. Gevolgd door nummers zoals: ‘Chitlins Con Carne’; ‘Catfish Blues’ en ‘Pink Champagne’ mag hij gerust een ‘parel’ in de blues genoemd worden. Niet vreemd ook dat hij als begeleider van onder meer Mud Morganfield; The Big Town Playboys en Trickbag op grote podia heeft gestaan. En al zijn ervaring komt bij dit optreden volledig tot uiting. Een geweldig optreden.

Ook uit de UK komt Dani Wilde, die onder de hoede van het RUF-label al furore heeft gemaakt. Zij komt in een iets te kort rokje het podium op, natuurlijk heb je dan voldoende bekijks. Maar muzikaal gezien kan zij zeker mee over tussen de mannen in de blues. Het is geen knallend optreden, dat hoeft ook niet omdat ze gewoonweg een goede set op de mat legt. Niet meer en niet minder.

BluestentEn ja... je zit in Zeeland, het land van The Juke Joints, het land van Peter Kempe en zijn kornuiten. Zij ontbreken uiteraard niet op dit festival. Zij zorgen altijd voor een knalfeestje en als fotograaf is het zaak om zo vroegtijd aan het podium te staan. Tja... wat moet je daar nog over schrijven? Het is een band die vanaf de eerste noot tot en met de laatste noot knalt. Een band die al bij opkomst het publiek op zijn hand heeft en dat ook het hele optreden vasthoudt. Veel fans komen speciaal naar Kwadendamme voor dit optreden van deze sympathieke mannen.

Verleden week stond Dave Herrero op het podium van Moulin Blues en daar maakte hij indruk. Maar ook bij Keeping The Blues Alive in Vlierden heeft hij een goede indruk achtergelaten met zijn gitaarspel. Geen wonder dus dat hij hier ook acte de presence geeft en voortborduurt op het optreden in Ospel. Gewoon een topgitarist die heel ‘klein’ kan spelen maar ook stevig kan uitpakken. Hij is een begenadigd songwriter die ook filmmusic componeert en dat komt terug in zijn karakteristieke sound. Een mix van psychedelisch, blues en rock and roll smeedt hij samen tot een fraaie stijl. Ik kan wel genieten van zijn gitaarspel en zijn zang en hij pakt me in tot het einde van het optreden.

Ook een hoogtepunt voor mij is het optreden van de Belgische formatie Mudvibe met frontman ‘Big Dave’. Een band die ook al op Blues Peer heeft gestaan en gevormd wordt door de beste bluesmuzikanten die er in Belgie zijn. Dit bijelkaar mag je wel een ‘superband’ noemen. Een afsluiting die knalt van begin tot einde. Het is ook genieten van Dave’s harpspel dat getimed is en tot het uiterste gaat. Zelden hoor je zo’n geweldenaar op de mississippi saxophone en als hij los gaat op: ‘Just wanna Make Love’ en ‘Wish You Would’  Het is niet alleen hij die voor de ‘jus’ zorgt. Ook gitarist Luc Janssens samen met gitarist, washboard, zanger en harpspeler Henk van der Sypt mag er zijn. Aangevuld met het voortreffelijke basgepluk van Rene Stock en drummer Steve Wouters wordt het een formidabele afsluiting van het festival.

Een geweldig weekend met veel blues en voortreffelijk bluesweer in Zeeland hebben we achter de rug. Nu verder naar de volgende happenings maar zeker ook naar Kwadendamme 2020.


 

Aynsley Lister-4
Aynsley Lister-3
Aynsley Lister-5
Aynsley Lister
Aynsley Lister-6
Big Joe Louis and His Blues Kings-2
Big Joe Louis and His Blues Kings-3
Big Joe Louis and His Blues Kings-4
Big Joe Louis and His Blues Kings-5
Big Joe Louis and His Blues Kings-6
Big Joe Louis and His Blues Kings-7
Dani Wilde-4
Dani Wilde-2
Dani Wilde-6
Dani Wilde-7
Dani Wilde-8
Dani Wilde-10
Dave Herrero-2
Dave Herrero-5
Dave Herrero-4
Dave Herrero-8
Dave Herrero-7
Dave Herrero
de publieke belangstelling-2
de publieke belangstelling-3
de publieke belangstelling-4
de publieke belangstelling-5
de publieke belangstelling-6
de publieke belangstelling-7
de publieke belangstelling
Detonics-4
Detonics-6
Detonics-9
Detonics-11
Detonics-8
Detonics
Grunting Pigs
Grunting Pigs-3
Grunting Pigs-7
Grunting Pigs-2
Kwadendamme rondom het festival-2
Kwadendamme rondom het festival
Louis Johnson and The Desert Wolf-2
Louis Johnson and The Desert Wolf-6
Louis Johnson and The Desert Wolf-7
Manu Lanvin-3
Manu Lanvin-7
Manu Lanvin-4
Manu Lanvin-8
Manu Lanvin-10
Marcel Scherpenzeel-7
Marcel Scherpenzeel-2
Marcel Scherpenzeel-3
Marcel Scherpenzeel-5
Marcel Scherpenzeel-6
Mudvibe-3
Mudvibe-4
Mudvibe-5
Mudvibe-7
Mudvibe-8
Mudvibe-10
Mudvibe
Op het festival-4
Op het festival-5
Op het festival
Ralph de Jongh-2
Ralph de Jongh-5
Ralph de Jongh-6
Ralph de Jongh-8
The Juke Joints-2
The Juke Joints-3
The Juke Joints-5
The Juke Joints-8
The Strikes-2
The Strikes-10
The Strikes-3
The Strikes-5
The Strikes-11
The Strikes-12
The Strikes
Walter Broes and The Mercenaries-6
Walter Broes and The Mercenaries-2
Walter Broes and The Mercenaries-3
Walter Broes and The Mercenaries-7
Walter Broes and The Mercenaries
Wes Westons Bluesonics-3
Wes Westons Bluesonics-4
Wes Westons Bluesonics-6
Wes Westons Bluesonics-9
Wes Westons Bluesonics-10
Wes Westons Bluesonics-11
Wes Westons Bluesonics-13
Wes Westons Bluesonics-14

  button-home button-gastenboek button-recensies  

Totaal aantal foto's: 93 | Maak web foto albums met Jalbum | Chameleon skin | Help