logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Wisdom & Decay - Jeff Jensen
SwingSuit Records

Tekst: Wil Wijnhoven

jeff jensenAls je de naam Jeff Jensen hoort denk je aan een ongeleid projectiel op het podium die je bijna niet kunt fotograferen en die een stevige pot muziek maakt. Live klopt dat als een zwerende vinger. Op zijn nieuwe release ‘Wisdom & Decay’ klinkt het allemaal toch heel wat meer ingetogen, plus: je ziet hem niet over het podium rennen. Hier klinkt het veel meer gestructureert, meer afgewerkt en sommige nummers komen dan ook als een witte wolk bij je binnen.

Wat je ook zelden zult meemaken is dat er een blazers-, strijk- en vocal sectie op het podium staat om de band te begeleiden. Maar dat kom je tegen op dit album, hierop heeft hij zijn 3-koppige band uitgebreid met blazers, background-vocalisten en strijkers. In totaal werken er 18 muzikanten aan mee. Dat levert een volumineus geheel op die een mix van funk, gospel en blues verwerkt in 10 pakkende songs verdeeld over 7 zelf gepende nummers en 3 covers. Covers van niet de minste muzikanten zoals: Bob Dylan en Tom Waits. En dan is het altijd vergelijken hoe zij deze covers interpreteren.

In ieder geval hun uitvoering ‘Downtown’ van Tom Waitts klinkt niet zo donker en rauw als het origineel. Is het daarmee een minder nummer? Absoluut niet. Het klinkt naar mijn idee iets frisser en helderder en een ander voordeel, het heeft meer Jeff Jensen erin verwerkt. Daarmee bedoel ik voornamelijk zijn gitaarspel dat klinkt in dit nummer subliem en strak.
Voor mij een opvallend nummer is ‘Luck Is Gonna Change’ dat een echte gospel is. Ritmisch geklap, background vocalen aangevuld met heerlijk gitaarspel maken het een boeiende song.
Pak nu een eigen nummer als: ‘2000 Days’ dat heel smooth en soft klinkt en eigenlijk voorbijkruipt totdat Jeff op gitaar aan een solo begint. Een gelikte combinatie zo’n soft song met daarbij dat gitaarspel en de Hammond. Heel listig hoor ik soms enkele invloeden van Santana terug. Mooi is ook de ballad ‘Pretend Forevers’ heel ingetogen en zo kwetsbaar zingt Jeff en dat geldt ook voor zijn gitaarspel. Maar let eens op de achtergrond de Hammond en aangevuld door de strijkers. Heel subtiel ontwikkelt zich het nummer tot een kippenvelletje.‘What We Used To Be’ krijgt een scheutje jazz mee en dat is weer iets heel anders dan we van hen gewend zijn.
Een, voor mij tenminste, van de mooiste nummers op het album is het instrumentale ‘Something In The Water’. Een eigen werkje dat heel rustig opgebouwd wordt maar naar het einde toe wat ruiger wordt. Nou moet je van dat ruigere niet al te veel voorstellen, maar met het gitaarspel pakt Jeff toch enigszins uit. En met het afsluitende ‘The Water Jam/Something In The Water Revised’ borduurt hij daarop door.

Wie Jeff Jensen alleen van live-optredens kent zal Wisedom & Decay een verrassing zijn. Voor de kenners is het eens te meer een bewijs van de kwaliteiten van de band. Vooral mag je daarbij het gitaarspel van Jeff betonen.  Hij speelt gelikt en heel strak zonder te buiten te gaan aan overbodige liflafjes op zijn gitaar.
Een mooi maar bovendien erg gevarieerd album die naar mijn idee tot een van zijn betere behoort