logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Panda Panda Panda – Giant Tiger Hooch
Sounds Haarlem Likes Vinyl

Tekst: Wil Wijnhoven

GTHHet kwartet komt uit Amsterdam. In 2014 brachten ze hun debuutalbum uit en sindsdien staan ze in de belangstelling en hebben op de podia gestaan van Ribs & Blues; Zwarte Cross; Manana Manana en Oerol. Ik heb het hier over Giant Tiger Hooch die met hun nieuwe release “Panda Panda Panda” met daarop tien songs van eigen hand, weer eens stevig van zich laten horen.
Het album is opgenomen door Mischa den Haring en Ralph Verdult en het klinkt nog rauwer en smeriger dan hun debuutalbum. Een muziekstijl die wel overeenkomt met de naam van de band. Ruim dertig minuten houdt het kwartet je bezig met een stevige partij muziek die alle kanten op gaat. En dat maakt het album bijzonder spannend kan ik je vertellen, je kunt er namelijk alle mogelijke kanten mee op.

Het bijna vijf minuten durende ‘Miles’ schurkt tegen een rock boogie aan. Zanger Jeroen Ligter heeft een dijk van een stem, imponerend tot op het bot. In combinatie met het vurige gitaarwerk levert dit een pittig nummer op.
Overigens maakt de zang dat iedere song sowieso een bepaalde heftigheid meekrijgt die aangedikt wordt door het gitaarwerk van Jorrit Makkinga en Jeroen Ligter.

De typische sound komt dan ook van de gitaristen en de zang.
Een heel mooi nummer vind ik persoonlijk ‘Heart’ dat komt ook dat ik op de achtergrond Lisa Gritter hoor zingen. Een mooie combinatie met de de zang van Jeroen. Dat geeft het nummer iets meer soul, iets meer warmte mee. Maar dan moet je wel goed opletten natuurlijk want hoe je het ook wendt of keert het blijft een stevige pot muziek.

Komt er dan geen rustig nummer voorbij? Dat ligt eraan wat je rustig noemt maar ‘Return’ zou ik in vergelijking met de overige nummers wel iets rustiger willen noemen. Maar absoluut geen ballad of een ander soort zoetgevooisde muziekstijl. In alles blijft Giant Tiger Hooch zichzelf, de rauw dauwers uit Mokum’ en dat is nu net het mooie van dit kwartet.

En als je de titels op de achterzijde van het hoesje leest zou je denken dat je met ‘Gospel’ een nummer krijgt dat de titel onderschrijft. Maar niets is minder waar, ja. de titel heeft wel een betekenis, maar de sound is geen Gospel zoals wij hem zouden interpreteren. Zeker niet als er zich tegen het einde aan een gitaarduel ontspint. Een geweldig sterk gitaarduel dat pure bluesrock is. Is dit nu Amsterdamse humor om een nummer ‘Gospel’ te noemen en dan er een bluesrock deuntje uit te draaien maar toch met een heel klein vleugje, maar ook maar een heel klein vleugje gospel? Maakt ook niks uit, als dit Amsterdamse humor is dan ga ik ervoor ook al omdat ik dit wel een zo sterke song vind dat ik er de humor wel van inzie.
En na al dat heerlijke muzikale geweld is het afsluitende ‘I Don’t Mind’ dan toch enigszins een rustpuntje. Als je al een rustpuntje nodig mocht hebben op “Panda Panda Panda”. En als je dan na een minuut en zesenveertig seconden denkt dat het afgelopen is dan heb je het mis. Want na een stilte van dertig seconden, zou Douwe het daarvan gejat hebben?, gaat het nummer weer in uptempo stijl verder en plakt de band er nog eventjes vier minuten bonus aan vast.

Ik vind dit album heerlijk klinken, zo nu en dan even het bluespad verlaten is altijd goed. En deze stijl van Giant Tiger Hooch klinkt heerlijk in mijn oren. Wordt tijd dat ik deze gasten eens live aan het werk zie.