logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Going Places – Doghouse Sam & His Magnatones

Tekst: Wil Wijnhoven

DoghouseAfgelopen 9 november presenteerde de Belgisch Nederlandse formatie Doghouse Sam & His Magnatones hun derde album.
Opgenomen in het Belgische Helchteren en gemixed in Chicago (USA) levert de band met “Going Places” een album af met daarop 13 songs, allemaal zelf gepend.
Inmiddels heeft de band in Europa een reputatie opgebouwd als vertolker van een nieuwe stijl rhythm and blues met als basis de early fifties. Een stijl die met dit nieuwe album helemaal uitgewerkt is tot in de puntjes.

Een frisse muziekstijl gekoppeld aan pakkende songteksten levert net zoals de vorige albums weer een verrassend resultaat op.
Intens spel en uptempo nummers en zo nu en dan afgewisseld met een downtempo nummer bepalen ook hier het album en dat begint al met de openingstrack ‘I Was Wrong’. Vanaf de eerste toon wordt de gang in een hoog tempo in gezet, korte en vlotte nummers houden de sfeer er wel in.

Het trio Doghouse Sam; Franky Gomez en Jack o Roonie zorgen er wel voor dat je in de ‘mood’ blijft met nummers zoals ‘Slideaside’. Een nummer waar Doghouse Sam zich heerlijk uit op de slide en dat buitengewoon goed doet.
De typische sound ligt vooral in de combinatie van instrumenten waarbij de drums en bass net zoveel invloed hebben als het gitaarspel en zang van Doghouse Sam. Maar ook de soms ‘klagende’ (en dat is positief bedoeld) zangstem van Doghouse Sam geven de nummers hun typische muzikale kleur. Daardoor ontpopt deze sterke mix zich steeds meer als een ideale combinatie voor deze muziekstijl.

Met ‘Nearly All The Time’ bewijst de band dat ze de basis van hun stijl niet verloochenen. Dit door de ragtime geïnspireerde nummer laat dit overduidelijk horen. Let daarbij op het spel van Jack O Roonie die met de strijkstok zijn vette bas bespeelt terwijl het gitaarspel van Doghouse Sam me even doet denken aan een zigeunerstijl. Wat een ingenieuze mix eigenlijk.
Doghouse Sam staat ook bekend als een begenadigd bluesharp speler zoals we ook horen op ‘A Little While’. Dit zal voor velen een ‘echt’ bluesnummer zijn en ik als liefhebber van de bluesharp kan dit nummer ook wel waarderen.

Van alle nummers op het album is ‘You’re Everything To Me’ geschreven door Jack O Roonie en dat is natuurlijk ook te horen. De hoofdrol is hier duidelijk weggelegd voor de staande bas die op diverse wijze wordt bespeeld. Ook hier ontbreekt uiteraard niet het mooie gitaarspel van Doghouse Sam en zeker niet het bijna mysterieuze geluid van de crash bekken die door Franky Gomez heel subtiel worden bespeeld.
Een nummer dat er wel uitspringt maar absoluut niet als buitenbeentje betiteld kan worden. Ik vind het juist een heerlijk nummer dat de variatie verhoogt. Dat geldt eigenlijk ook voor ‘Nobody Else Around’ waarbij uit het niets een orgel ingezet wordt.
Met enige country-invloeden sluit de ballad ‘Take Care’ het prachtige album “Going Places” af.

Kun je dit album verrassend noemen? Misschien is het te kort door de bocht als ik schrijf van niet. Maar dat heeft er vooral mee te maken dat de vorige twee albums al van zo’n hoog niveau waren dat we verwend zijn met dit niveau. En natuurlijk is “Going Places” van hetzelfde niveau en misschien zelfs nog hoger. Maar wat opvalt is de uitwerking van de songs daar ligt de lat verdomd hoog en dat zorgt voor een ongekende muzikale kwaliteit op alle niveaus. Dus dit allemaal meegenomen is “Going Places” wel verrassend en een sterk album.