logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Play - Dave Warmerdam Band
(Eigen beheer)

Tekst: Bert Lek

Dave Warmerdam BandHet jaar 2019 was een topjaar voor deze jonge band bestaande uit Dave Warmerdam (hammond/piano + vocals), Janne Timmer (zang), Sonny Ray van den Berg (gitaar), Lars Hoogland (bas) en Rick van de Voort (drums).
Veel optredens in binnen- en buitenland en het winnen van de Dutch Blues Foundation Challenge in oktober jl.

Een jaar eerder werd de fundering gelegd met het binnenhalen van Janne en werd er afscheid genomen van de blazerssectie. Er werd voorzichtig begonnen met het schrijven van eigen werk door de belangrijkste kopstukken van deze band Janne, Dave en Sonny. Daarnaast beheerst Janne alle zangregisters. Lekker jazzy of bluesy, heel subtiel in ’Sweet Lover’ of heerlijk uithalend op het laatst in ‘Proud Mary’ à la Tina Turner.

Het album is opgenomen in JJ Music House te Zoetermeer en bevat twaalf stukken met een totale lengte van 78 minuten.
Het leukste nummer is ‘Where The f*ck is my Truck’, vanwege de vele whisky kan Janne de truck niet vinden. Dit nummer is heel mooi gezongen met alleen het pianospel van Dave.
De inbreng van het klavier komt ook weer terug in ‘Daddy Why Don’t You Teach Me How To Play The Blues’, een mondvol, over het niet kunnen zingen en spelen van de blues, aangezien pa er geen liefhebber van is. Nu komt de band langzaam in beeld.
‘Tears ain’t Fun’ gaat over relatieproblemen en is een van de weinige uptempo nummers. De meesten zijn helemaal langzaam van aard of worden opgevoerd naar een kookpunt d.m.v. een prachtige opbouw van het orgelspel van Dave of het gitaarspel van Sonny.
‘Tennessee Whiskey’ is samen met ‘Proud Mary’ de twee bekende covers, die uitstekend bij de band passen.
In ‘Sweet Lover’ vinden beide geliefden dat ze als beste bij elkaar passen. Eindelijk komt Sonny met zijn prachtig gitaarspel heel voorzichtig tevoorschijn, terwijl Dave vrolijk het einde voor zijn rekening neemt.

‘Our Fire Stills Burns On’ had beter ‘My fire…….’ kunnen heten, aangezien het weer de man is, die de vrouw verlaat en waar zij over zingt.
Het sombere spel van Dave en Sonny, vooral de laatste laat zijn gitaar huilen, zorgt voor het mooiste nummer van de cd met een geweldige diepgang van Janne met haar donkere stem. Ook Lars en Rick zijn er debet aan vanwege het ingetogen spelen.
Maar als het zo’n man is in ‘Mean Man’, die de hele nacht drinkt en rookt i.p.v. zijn echtelijke plicht te doen, dan kan hij beter pleite zijn, aldus Janne.
Het enige akoestische nummer is ‘The Mirrod Mask’, Jane/zang, die uitsluitend begeleid wordt door Sonny.
De donkere gitaartonen brengen ons naar ‘Strange Fruit’, dat herinnert aan het donkerste stuk geschiedenis van Amerika met het ophangen van de zwarte bevolking door de blanken. Aan het einde een formidabele gitaarsolo van Sonny. Datzelfde doet hij in ‘I won’t Complain’. Deze song is met tien minuten het langste verdrietige nummer over verloren liefde. Een terecht applaus valt hem ten deel.
Leuk is het begin van het basgeluid van Lars met later daar overheen het orgel van Dave in het titelstuk ‘Play’. Janne neemt je voor het laatst mee met haar gedachten over zingen, dansen en haar dromen. Een lekkere vlotte afsluiter.

Deze (tweede) cd brengt de Dave Warmerdam Band naar een hoger platvorm in 2020, met nu al veel aanbiedingen voor grotere (buitenlandse) festivals en natuurlijk de European- en International Blues Challenge.