Up Blues Peer 2017 Slideshow

 

Festivelterrein Pee (B), 14, 15 en 16 juli
Blues Peer 2017

Tekst: Nicolet Wijnvoord en Bert Lek
Foto’s: Bert Lek

PosterWij beperken ons tot de zaterdag en zondag.
Barrelhouse heeft de ondankbare taak om klokslag 12.00 uur in de middag de tweede dag te openen voor een bijna lege tent.


Zangeres Tineke Schoemaker slaat zich er samen met haar mannen vrouwmoedig door heen in de korte set van 45 minuten. We horen wat werk van de cd ‘Almost There’, die de Edison Jazzism Publieks Prijs 2017 won en natuurlijk van enkele van de andere achttien albums, die ze eerder op de markt zetten.
De weinige toeschouwers die er zijn, hebben in ieder geval heerlijk genoten en voor ons had het best langer mogen duren.

Zanger, gitarist Walter Broers is hier zeker geen onbekende. Met de Belgische topformatie The Seatsniffers trad hij al vijf keer op in Peer. Al dan niet om met zijn band een Amerikaan te begeleiden.
Nu met zijn Mercenaries brengt hij heerlijke rockabilly.

Een week eerder zagen we zanger en pianeur Jon Cleary op het North Sea Jazz festival. Waar hij ooit als eenling begon op de Congo Square. Vorig jaar op Ramblin ‘Roots als trio. Nu met Nigel Hall op de Hammond B3. En gelukkig ook nog met A. J. Hall op drums en de geweldige bassist Cornell Williams in de gelederen. Helaas vraagt Jon te vroeg of de bezoekers hun handjes in de lucht willen gooien. Daarom zet hij een boogie-woogie in, die de meute wakker schudt en hij de rest van zijn set voltooit met heerlijke New Orleans klanken van o.a. Professor Long Hair en Tipetina met een prachtige drum- en bassolo en met een nummer van Alan Toussaint Op de begrafenis van de laatste in 2015 speelde Jon ‘What Do You Want the Girl to Do’. Met dit nummer sluit hij zijn geweldige set af. Een hoogtepunt van deze middag. Maar er zal nog meer komen.

Mike ZitoNu is het met zanger, gitarist  Mike Zito tijd voor wat steviger (slide)werk, wat er bij een grote groep liefhebbers ingaat als de bekende koek. Zoon Zach mag ook een aantal nummers mee doen en doet dat niet onverdienstelijk. Ook moet vermeld worden een schitterende uitvoering van ‘Fortunate Son’.

Na 25 jaar zitten ze weer op het immense podium, de Blind Boys of Alabama. In 1993 nog met de toevoeging van Five. Alleen zanger en voorganger Jimmy Carter is nog een origineel lid sinds de jaren 30!  Bert heeft er nog dierbare herinneringen aan de twee concerten in 1991 en 1993. Voor hem valt het een beetje tegen. Hun set gaat een beetje op en neer met ‘People Get Ready’ en ‘God is Real’ als hoogtepunten. Pas aan het einde slaat de vlam in de pan, wanneer een aantal van de oude boys zich tussen het publiek begeven.

Voor het optreden van de Red Devils en ZZ Top wordt het zowel backstage als in de tent druk. Hier komen toch de meeste mensen voor. Het is het enige optreden van beide groepen in België. De Duivels hebben in Nederland met enkele goed ontvangen optredens warm kunnen draaien. Naast de originele leden Paul Size, gitaar, Johny Ray Bartel, op bas en Bill Bateman op drums, maken nu Mike Flanigin, ritme gitaar en Piet van der Pluijm aka Big Pete deel uit van deze band. Volgens Duivel kenners is Pete de aangewezen persoon om zanger en harmonicaman Lester Butler te vervangen. Natuurlijk horen we ‘Goin’ To The Church’ en alle andere klassiekers voorbijkomen in een dampend tempo onder aanvoering van Paul Size, die we als enige direct herkennen. Iemand noemt het “moddervet” na afloop.

ZZ TopDan is het opmaken voor de laatste act van deze mooie avond: ZZ Top. Na bijna vijftig jaar nog steeds de beste Texas boogie band om de lange autoroutes door te komen. De twee karakteristieke microfoonstandaards en het enorme drumstel van Frank Beard (De enige van de drie zonder baard) staan gereed. Keurig op tijd komen de mannen onder ‘Sharp Dressed Man’ het podium op. Een groot ZZ Top schilderij van Theo Reijnders gaat door de eerste rijen zodat de mannen het kunnen zien. Het valt op en na afloop wordt het gesigneerd. In de tussentijd is het anderhalf uur bluesboogie met voor ons Foxy Lady’’ van Jimi Hendrix als hoogtepunt. De choreografie is al jaren hetzelfde en dat maakt het ook zo leuk met die danspasjes.

Zondag
De laatste dag begint met een duo optreden van Michael Roach, zang en gitaar en Johnny Mars, harmonica en zang. Het wordt het enige optreden dat deze twee mannen ooit zullen geven. Zij staan al eerder aangekondigd voor An Evening WIth The Blues in maart 2018 te Rotterdam. Maar na afloop laat Johnny weten alleen verder te gaan met de Mars projecten in Europa en Amerika.
Ook op het podium wordt al snel duidelijk dat dit geen eenheid is, zoals Carey Bell & Louisiana Red dat ooit waren op hetzelfde festival in Nederland. De set komt langzaam op gang. Michael is een begaafd Piedmont gitarist met een warm stemgeluid. Johnny is meer een man met een band achter zich. Rauwer en meer van het bekende werk zoals ‘Kansas City’, ‘Rock Me Baby’ en ‘Sweet Home Chicago’. Er zitten te weinig uptempo nummers in om de toegestroomde luisteraars lang te boeien.

Saron CrenshawDaarna het hoogtepunt van deze dag, of van het hele festival? SaRon Crenshaw, gitaar en zang, Bart Kamp, bas, Bob Fridzema, Hammond en Frank Duindam, drums. Deze Amerikaans/Nederlandse combinatie hadden we al eerder aan het werk gezien op kleinere podia. Dus rijst de terechte vraag hoe zou men het hier staande houden in deze enorme tent?
Het antwoord is het simpel: rechtovereind! Dit is het laatste concert van een korte Spaanse tour. De band is op elkaar ingespeeld en heeft er weken naar uitgekeken om hier te staan. Geopend wordt er met ‘The Moon Is Full’ van Collins en afgesloten met ‘Old Love’ van Clapton/Cray. Daartussen in veel nummers van Crenshaws Nederlandse cd  Goin’ To Deep. Met als een van de vele voltreffers een ode aan B.B. King met The Thrill Is Gone. Mede door hun eigen geluidsman Toon de Quant is het geluid van de band geweldig. Het gitaarspel is helder, iedere noot is hoorbaar en de opbouw van een nummer is zoals het hoort, rustige aanslagen gevolgd door uithalen die je raken. Dit is blues waarom je naar een concert of festival gaat. Alleen jammer dat Wang Dang Doodle op de setlist staat. Dat is helemaal niet nodig. Mooi is ook om te zien hoe aan de zijkant van het podium druk gebaard wordt naar de bandleden om te stoppen. SaRon trekt zich er niets van aan en pikt zo een kwartier extra speeltijd mee. Tot groot genoegen van zijn fans. Een groot compliment aan iedereen van de band en gastspeler Patrick Cuyvers op de Hammond. Dit is the real deal blues!

The Magpie SaluteDan is het tijd voor iets totaal anders. Met de Bros. Landreth en The Magpie Salute worden we weer met beide beentjes op de harde grond gezet. Nu twee sets met Southern Rock. Mooie samenzang en gitaarspel, soms uitlopend in lange solo’s. The Bros. Landreth komen uit Canada en bestaan uit Joey Landreth, gitaar en zang, broer David op de bas en zang, Ariel Posen, zang en gitaar en Ryan achter de drumkit. Met slechts één cd, Let It Lie, weten ze niet alleen de booker van Peer te overtuigen maar ook het volk op de weide.
The Magpie Salute is een van de grotere bands op het podium. Met tien mensen is het podium goed gevuld. Ze hebben al een aantal optredens in deze tour achter de rug. In o.a. Grolloo (Holland Internationaal Blues Festival) en in Paradiso Amsterdam was de band nog aan het zoeken. Hier komen ex-Black Crows leden met hun nieuwe bandleden veel beter uit de verf. We horen veel sixties en seventies nummers voorbijkomen. Dan zou eigenlijk Canned Heat komen. Maar op verzoek van Jethro Tull wordt er gewisseld tussen deze twee.

Dus eerst terug naar eind jaren zestig en begin jaren zeventig. De hoogtij-jaren van de band, die folk combineerde met blues en progressieve rock. In 1968 brachten ze het bluesy album This Was uit. Dus voor de organisatie van Peer reden om Tull te halen, hetgeen door veel bezoekers met dank wordt aanvaard.
Van de originele bezetting is er niemand, afgezien van zanger, fluitist, harmonicaspeler en gitarist Ian Anderson, meer over. Deze heeft een degelijke band om zich heen verzameld met Scott Hammond op drums, John O’Hara, zang keyboards en accordeon, David Gooier, zang en bas en de formidabele Oostenrijkse gitarist Florian Ophale, die met een flauwe grap geïntroduceerd wordt.
Wat krijgen we voorgeschoteld? Een doorsnede van het bekende oeuvre. Beginnend met ‘Nothing Is Easy’ van Stand Up uit 1969 en verder op in de set ‘Bourée’, 'Aqualung (van het gelijknamige album uit 1971) en 'Locomotive Breath' (Living In The Past 1972). Mede door de uitbreide drumsolo van John, waanden de bezoekers zich weer terug in hun jeugd.

Jools HollandJools Holland  & His Rhytm & Blues Orchestra behoeft geen nadere introductie. Hij staat ieder jaar in maart in Paradiso en ze waren er vorig jaar nog tijdens de eerste editie van HIBF in Grolloo. Hier in Belgisch Limburg staat het grote orkest voor de derde keer. In eerste instantie lijkt het geheel een beetje oubollig. Maar alles zit goed in elkaar. “Midnight Special’ zorgt er voor dat de stemming er gelijk goed inzit. Beth Rowley en Louise Marsden zijn de achtergrond zangeressen, die ook een aantal nummers op de voorgrond mogen treden. De ster van de show is naast Jools natuurlijk zangeres Beth Rowley. Wanneer zij zingt dan rolt de gospel door de tent. Conclusie: een degelijke set.
Vandaag staat Canned Heat als afsluiter. Van de oorspronkelijke bezetting is alleen drummer Fito de La Parra over. Maar de “nieuwelingen” Larry Taylor, gitaar, Dal Spalding, gitaar, harmonica en zang, John Paulus, gitaar zien er net zo oud uit. Heerlijk om de mannen bezig te zien met hun line-check,  voordat ze beginnen. Lekker relaxed en binnen de korte tijd die ze gegund is, klinkt het als een klok.
Over het algemeen is het geluid dit weekend puik in orde. Dat mag ook wel eens gezegd worden. Na ‘Goin’Up The Country’ laten we Blues Peer achter ons met een goed gevoel. Hopelijk hebben de organisatoren dat ook, wanneer men de Euro’s telt, zodat er volgend jaar de 34ste editie aangekondigd kan worden.

 

Barrelhouse (1 van 7)
Barrelhouse (3 van 7)
Barrelhouse (4 van 7)
Barrelhouse (5 van 7)
Barrelhouse (6 van 7)
Barrelhouse (7 van 7)
Walter Broes & The Mercenaries (1 van 5)
Walter Broes & The Mercenaries (2 van 5)
Walter Broes & The Mercenaries (3 van 5)
Walter Broes & The Mercenaries (4 van 5)
Walter Broes & The Mercenaries (5 van 5)
Jon Cleary (1 van 6)
Jon Cleary (2 van 6)
Jon Cleary (3 van 6)
Jon Cleary (4 van 6)
Jon Cleary (5 van 6)
Jon Cleary (6 van 6)
Mike Zito (1 van 6)
Mike Zito (3 van 6)
Mike Zito (4 van 6)
Mike Zito (5 van 6)
Mike Zito (6 van 6)
The Blind Boys Of Alabama (1 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (2 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (3 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (4 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (5 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (6 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (8 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (9 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (10 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (11 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (12 van 13)
The Blind Boys Of Alabama (13 van 13)
The Red Devils (1 van 9)
The Red Devils (2 van 9)
The Red Devils (3 van 9)
The Red Devils (4 van 9)
The Red Devils (5 van 9)
The Red Devils (6 van 9)
The Red Devils (7 van 9)
The Red Devils (8 van 9)
The Red Devils (9 van 9)
ZZ Top (2 van 12)
ZZ Top (3 van 12)
ZZ Top (4 van 12)
ZZ Top (5 van 12)
ZZ Top (6 van 12)
ZZ Top (7 van 12)
ZZ Top (8 van 12)
ZZ Top (9 van 12)
ZZ Top (10 van 12)
ZZ Top (11 van 12)
ZZ Top (12 van 12)
Rick de Leeuw (1 van 1)
Johnn Mars & Michael Roach (1 van 4)
Johnn Mars & Michael Roach (2 van 4)
Johnn Mars & Michael Roach (3 van 4)
SaRon Crenshaw (1 van 6)
SaRon Crenshaw (2 van 6)
SaRon Crenshaw (3 van 6)
SaRon Crenshaw (4 van 6)
SaRon Crenshaw (6 van 6)
The Bros Landreth (1 van 4)
The Bros Landreth (2 van 4)
The Bros Landreth (3 van 4)
The Bros Landreth (4 van 4)
The Magpie Salute (1 van 5)
The Magpie Salute (2 van 5)
The Magpie Salute (3 van 5)
The Magpie Salute (4 van 5)
Jethro Tull (1 van 6)
Jethro Tull (2 van 6)
Jethro Tull (3 van 6)
Jethro Tull (4 van 6)
Jethro Tull (5 van 6)
Jethro Tull (6 van 6)
Jools Holland and His Rhythm and Blues Orchestra (1 van 10)
Jools Holland and His Rhythm and Blues Orchestra (2 van 10)
Jools Holland and His Rhythm and Blues Orchestra (3 van 10)
Jools Holland and His Rhythm and Blues Orchestra (4 van 10)
Jools Holland and His Rhythm and Blues Orchestra (5 van 10)
Jools Holland and His Rhythm and Blues Orchestra (6 van 10)
Jools Holland and His Rhythm and Blues Orchestra (7 van 10)
Canned Heat
Jools Holland and His Rhythm and Blues Orchestra (9 van 10)
Jools Holland and His Rhythm and Blues Orchestra (10 van 10)

  button-home button-gastenboek button-recensies  

Totaal aantal foto's: 87 | Maak web foto albums met Jalbum | Chameleon skin | Help